സ്മ്രതിരതിക്കാര്‍

തലക്കെട്ട്‌ ശരിയാണോ എന്തോ .  ആലത്മ രതി പോലെ  ഭൂതകാല  ഓര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ട് നടക്കയും  അത് മനോഹരം ആണ്  ഇന്നിന്റെ എല്ലാ  ഭാവങ്ങളും ശരിയല്ല  എന്ന് വിലപിക്കുന്ന ആളുകളെ കുറിക്കാന്‍  ഒരു വാക്ക് തിരഞ്ഞപ്പോള്‍ തോന്നിയതാണ് ,അതെന്തായാലും  പറയാന്‍ പോകുന്നത്  നമ്മുടെ ചില ആളുകളില്‍ കാണുന്ന  ഈ ഒരു മനോഭാവത്തെ ക്കുറിച്ചാണ് ..

എന്റെ കൂടെ താമസിക്കുന്ന  ഒരു നല്ല മനുഷ്യനെ  ഉദാഹരണം   ആയി എടുക്കാം ,, അദ്ദേഹം ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നു  കുക്കിംഗ് ചെയ്യാന്‍  അടുക്കളയില്‍  കയറുന്നതിനു മുന്‍പ്  ഒരു പ്രഖ്യാപനം  നടത്തും ഇന്ന് ഒരു  ഉഗ്രന്‍  സാമ്പാര്‍ വയ്ക്കണം   അല്ലെങ്കില്‍ നമുക്ക് ഇന്ന്   ബിരിയാണി വയ്ക്കാം ,അതിനുള്ള തയ്യാര്‍  എടുപ്പാണ് പിന്നെ ,ഒരു മൂളിപാട്ടും   ശരീരം ഇളക്കിയുള്ള ചലനങ്ങളും ആയി അദ്ദേഹം ആസ്വദിച്ചു  കുക്ക് ചെയ്തു തുടങ്ങും ,,ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ ആസ്വദിച്ചു ചെയ്യുന്ന   സാമ്പാറോ, അവിയലോ , നെയ്‌ ചോറോ. വിളമ്പി കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍  വരും അദ്ധേഹത്തിന്റെ തന്നെ കമന്റ്  ,ശേ എത്രമിനക്കെട്ടാലും  നാവില്‍   വയ്ക്കാന്‍   കൊള്ളുന്ന   ഒരു കറി ഉണ്ടാക്കാന്‍  കഴിയില്ല ,ഇപ്പോള്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ കിട്ടുന്ന ഒന്നും കൊള്ളില്ല ,പണ്ടുകാലത്ത് അമ്മ വീട്ടില്‍  കറി വയ്ക്കുമ്പോള്‍ അയല്‍വക്കത്തെ ഒരു പത്തു വീട്ടുകാര്‍ എങ്കിലും  അറിയും അവര്  ചോദിക്കും ഇന്നതാണ് കറി അല്ലേ എന്ന് ,,  എന്നിട്ട് പറയും  കച്ചവടക്കാര്‍  ഒന്നും കൊള്ളില്ല   ആളുകളെ പറ്റിക്കാന്‍ ഇന്നത്തെ കൂട്ടര്‍ക്ക് ഒരു മടിയും ഇല്ല എന്നിങ്ങനെ പോകും  പരിഭവങ്ങള്‍ ,,ഇങ്ങിനെ എല്ലാ കാര്യത്തിലും പുതു തലമുറയും പുതു ലോകവും കൊള്ളില്ല  എന്ന് പറയുക നമ്മുടെ ശീലം  ആണ് ,പഴയ തലമുറ രാഷ്ട്രീയം നല്ലത് , പഴയ  സാഹിത്യം നന്ന് ,പഴയ പാട്ട് നന്ന് , പഴയ അച്ഛന്‍  നന്ന് ,അമ്മ  നന്ന് ,ഇന്നത്തെ എല്ലാകാര്യങ്ങളും മോശം ഈ ഒരു രീതി നമ്മുടെ ആളുകളില്‍ കണ്ടിട്ടില്ലേ  ഇത് ശരി ആണ് എന്ന് പറയാമോ ? അത് ഒന്ന് പരിശോധിക്കാം എന്ന് തോന്നുന്നു .

എന്റെ തോന്നലില്‍  പഴയ തലമുറയില്‍ ചില മൂല്യങ്ങള്‍  ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നാലും  ഇന്നുള്ള  എല്ലാ  ദോഷങ്ങളും അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു ,അന്നും മായം ചേര്‍ക്കുന്ന കച്ചവടക്കാരന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു  കള്ളന്മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു  ചീത്ത പാട്ടുകാരും മോശം സാഹിത്യകാരന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു  മണവും ഗുണവും ഇല്ലാത്ത അരിയും   തൂക്കത്തില്‍  കുറവ് വരുത്തുന്ന റേഷന്‍ കടക്കാരനും ഒക്കെ ഇന്നത്തെക്കാള്‍ ആന്നാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു , ഇന്ന് നമുക്ക് ലഭ്യം ആവുന്ന പല ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കളും അന്നത്തെക്കള്‍ ഗുണ നിലവാരം ഉള്ളതും മാലിന്യ മുക്തം ആയതും ആണ് എന്നതാണ് സത്യം ,  രാഷ്ട്രീയം ആണ് എന്നാലും മതം ആണ് എന്നാലും  ഇന്നുള്ള എല്ലാ   ജീര്‍ണ്ണ തകളും  അന്നും  ഉണ്ടായിരുന്നതിന് തെളിവുകള്‍ ഉണ്ട് ,അതില്‍ മതം ഏറ്റവും   ചീത്ത അവസ്ഥയില്‍ ആയിരുന്നു ,രാഷ്ട്രീയം ആണ് എങ്കില്‍  ജാതിയും മതവും എല്ലാം ചേര്‍ന്ന്  അങ്ങേയറ്റം  മലീമസം ആയിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവാണ്  ,കോണ്ഗ്രസ് സമ്മേളനങ്ങളില്‍ ഭക്ഷണ വേളയില്‍  ജാതി തിരിച്ചു പന്തി തിരിച്ചിരുന്നു എന്നതും ,കെ  കേളപ്പനെ പോലുള്ള   ആളുകള്‍ പോലും ജാതീയം  ആയി  ചിന്തിച്ചിരുന്നു  എന്നതും , സാഹിത്യം പറയുകയും വേണ്ട , ഉന്നത ജാതിക്കാര്‍ക്ക്  അല്ലാതെ  സാഹിത്യവും കലയും പാടില്ല എന്ന ഒരു മനോഭാവവും  ഉണ്ടായിരുന്നു ,അഥവാ ആമേഖലയില്‍ ഒരു നീച ജാതിക്കാരന്‍ വന്നാല്‍ പരിഹസിക്കാനും    അന്നത്തെ സാഹിത്യ ലോകം മടിച്ചിരുന്നില്ല .

ഇനി  സിനിമ എടുത്താലോ   പഴയ കാല സിനിമകള്‍ എടുത്തു നോക്കൂ , അതിലെ ഒരു രംഗം പോലും അതി ഭാവുകത്വം ഇല്ലാതെയോ   കാണികള്‍ക്ക് സ്വാഭാവികം എന്ന് തോന്നുന്ന തരത്തിലോ ചിത്രീകരിക്കാന്‍  അന്നത്തെ സിനിമ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല ,നല്ല പാട്ടുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു കേള്‍ക്കാന്‍ ഇമ്പം ഉള്ള വരികള്‍  ഒക്കെ തന്നെയാണ് ,പക്ഷെ അതോടൊപ്പം ഉള്ള രംഗങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ പിന്നെ പാട്ട് തരുന്ന രസം തീരും എന്നുമാത്രമല്ല നമുക്ക് ഓടിപ്പോകാന്‍ തോന്നുകയും ചെയ്യും ,,   മഹത്തായ  സ്നിനിമ  എന്നൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന  ചെമ്മീനിലെ  പ്രേമ രംഗങ്ങളും    സംഭാഷണ  രീതിയും കണ്ടാല്‍   അത് ഒരു കോമഡി രംഗത്തിനു അപ്പുറം ഒന്നുമല്ല ,,  ഇന്നത്തെ തലമുറ കോമഡി  ആയി   അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട് താനും ,,

നാം ജീവിക്കുനത് ഇന്നിന്റെ സര്‍വ്വ സുഖ സൌകര്യങ്ങളിലും ആണ് , അത് മ നുഷ്യന്‍ അവന്റെ കര്‍മ്മ ശേഷി കൊണ്ട് കാലങ്ങള്‍ ആയി പടുത്തു ഉയര്‍ത്തിയതാണ് , പാലില്‍ വെള്ളം ചേര്‍ത്തു എന്ന് സംശയിച്ചു അയല്‍ക്കാരന്റെ പാല് വാങ്ങില്ല എന്ന് തീരുമാനിക്കയും അവനുമായി വഴക്ക് അടിക്കയും  ചെയ്യുന്ന കാലം പോയി  പാലില്‍ വെള്ളം ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കാന്‍  ഉപകരണവും മികച്ചത് വാങ്ങാന്‍ ഉള്ള  സൌകര്യവും  നമുക്ക്  നമ്മുടെ വീട്ടുപടിക്കല്‍   ഉണ്ടായി , നിങ്ങള്ക്ക് പിടക്കുന്ന  കരിമീന്‍ വാങ്ങാന്‍ കാട്ടാമ്പള്ളി ഡാമിന്റെ അടുത്ത് പോകാന്‍  അഞ്ചു മിനിട്ട് മതി ,  പകരം പണ്ട് കാലത്ത് പാളയില്‍ കുട്ട വച്ചു  കെട്ടി ചുമന്നു കൊണ്ട്   വന്നു വെയിലത്ത്   വാടി ചീഞ്ഞ   മത്സ്യം  വാങ്ങി   വീട്ടില്‍ കൊണ്ട് പോകേണ്ട ഗതി കേടു ഇല്ല ,അന്നും നല്ല മനുഷ്യര്‍ ഉണ്ട് നല്ല  ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കള്‍ ഉണ്ട്  ഇന്നും ഉണ്ട് ,, ഇന്ന് കുറെ കൂടി നല്ലത് ആണ് ലഭ്യം ആകുന്നതു എന്നതാണ് സത്യം

 ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും  ഭൂത കാല സ്മ്രതികള്‍ മോശം എന്ന് പറയുകയല്ല  , അത് നമുക്ക് കുറെ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ തന്നിട്ടുണ്ട്  മനുഷ്യര്‍ തമ്മിലുള്ള കൂട്ടായ്മ ,   കുടുംബ  ബന്ധങ്ങള്‍ ,     നിശ് കളങ്ക രായ മനുഷ്യര്‍  ശ്രവ്യ സുന്ദരം ആയ പാട്ടുകള്‍  അങ്ങിനെ പലതും പഴയ കാലത്തിന്റെതായി എടുത്തു പറയാന്‍ കഴിയും ,പക്ഷെ ഇന്നത്തേക്കാള്‍ ഏറെ മേലയാണ്  അതെല്ലാം എന്ന് കൂടെ   കൂടെ പറയുകയും  പൂര്‍വ്വ സ്മ്ര്തികളില്‍  അഭിരമിച്ചു  ജീവിക്കയും ചെയ്യുന്നത് തീര്‍ത്തതും പിന്തിരിപ്പന്‍ രീതിയാണ് ,,,

 പറയാതിരിക്കാന്‍ വയ്യാത്ത ചിലകാര്യങ്ങള്‍ 

ചില കാര്യങ്ങള്‍  നാം വിചാരിക്കും   ങാ പോട്ടെ  , നമ്മള്‍ പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യം ഇല്ല എന്ന് ,എന്നാല്‍ പറഞ്ഞില്ല എങ്കില്‍  അത് നമ്മെ നിരന്തരം അസ്വസ്ഥത കൊള്ളിക്കും ,അങ്ങിനെ ഒരു കാര്യം ആണ്  ഞാന്‍ ഇവിടെ കുറിക്കാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് , അങ്ങിനെ നമ്മെ നിരന്തരം  അസ്വസ്ഥര്‍ ആക്കുകയും   നമ്മുടെ കര്‍ണ്ണ പുടങ്ങളെ നിരന്തരം  പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒന്നാണ്   മാപ്പിള പ്പാട്ടുകള്‍  എന്ന  മാപ്പ് അര്‍ഹിക്കാത്ത  ചെയ്തി ,

വളരെ കാലം ആയി ഈ പാട്ട് പരിപാടി ഇവിടെ നില നില്‍ക്കുന്നു ,എന്നിട്ടും ആളുകള്‍ക്ക്  അതിന്റെ ഭാഷ എന്താണെന്നോ   ഏതു സാഹിത്യ ശാഖയാണ്‌ അതെന്നോ   ഏതൊരു സംഗീത ശാഖയില്‍ ആണ്  ഇതുള്‍പ്പെടുക എന്നോ , ഒന്നും ഒരു പടിയും ഇല്ല ,വായില്‍ തോന്നിയത് കോതയ്ക്ക് പാട്ട് എന്നരീതിയില്‍ ആര്‍ക്കും എങ്ങിനെയും പാടാവുന്ന  ഈ ഊളന്‍ പാട്ടിനെ  ഇന്ന് വലിയ എന്തോ കാര്യം ആയി  ടി വി  റിയാലിട്ടീ പരിപാടികളില്‍ വരെ ഉള്‍പ്പെടുത്തി ,അതിന്റെ സംഗതി ശരി ആയില്ല  കിടു പിടി പോയി  എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു  ഈ പാട്ട് പരിപാടിയെ എന്തോ വലിയ ഒന്നാണ് എന്നരീതിയില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു ,അതില്‍ നിന്ന് ലാഭം കൊയ്യുകയാണ്  കച്ചവടക്കാരും  മീഡിയാ ക്കാരുമൊക്കെ ,സത്യത്തില്‍ കേരളത്തിലെ ഒരു വലിയ പാട്ടുകാരന്‍  കുറേക്കാലംമുന്പ്  ഈ ഭാഷ  തിരിയാ  പാട്ടിനെ കാസറ്റില്‍ ആക്കി  കച്ചവടം തുടങ്ങിയതോടെ ആണ് ,ഇത് ഏറെ പോപ്പുലര്‍ ആയതു ,ഞമ്മളെ മഹത്തായ സാഹിത്യം കേരളത്തിലെ മഹാനായ പാട്ടുകാരന്‍ വരെ വലിയ കാര്യം ആയി കൊണ്ട്  നടക്കുന്നു എന്ന് വിചാരിച്ച് ഊറ്റം കൊണ്ട്  മാപ്പിള സമുദായം  കാശ് മുടക്കി  ഇത് വാങ്ങി ബീബിക്കും മക്കള്‍ക്കും കേള്‍ക്കാന്‍ പാര്‍സല്‍ ആക്കി അയക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ  അയളുടെ കച്ചവടം ജോറായി ,സത്യത്തില്‍  ആ മനുഷ്യനും കേള്‍ക്കുന്ന ആള്‍ക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ല  ഇതുവരെ അയാള്‍ എന്താണ് പാടിയത് എന്ന് , 

ലോകത്ത് എവിടെയും നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍ ആവട്ടെ ,ശാസ്ത്രീയ സംഗീതമോ ലളിത ഗാനമോ ആവട്ടേ  അത് ശുദ്ധം ആയ  ഭാഷയില്‍ ആയിരിക്കും  നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍ കേട്ടാല്‍ ആളുകള്‍ക്ക് വളരെ പെട്ടെന്ന് കാര്യം പിടി കിട്ടും ,ലളിത ഗാനം കുറെ ആലങ്കാരിക പ്രയോഗങ്ങള്‍ കാണും എന്നാലും  ഒരു രണ്ടാം  കേള്‍വിയില്‍ അതും മനസ്സിലാക്കി എടുക്കാന്‍ പ്രയാസം വരില്ല ,ക്ലാസ്സിക്ക് ആണ് എങ്കില്‍ ഏതു ഭാഷയില്‍ ആണോ നാം പ്രവീണര്‍ ആയിരിക്കുന്നത്  അതനുസാരം ഒരാള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കി എടുക്കാവുന്നതാണ് , എന്നാല്‍ മാപ്പിള പ്പാട്ടിനു അവര്‍ പറയുന്ന മേന്മ അത് അനേകം ഭാഷകളുടെ  സങ്കരം ആണ് അത് എഴുതുന്ന ആളിന്റെ മഹത്തായ   കഴിവ് ആണത് വെളിവാക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ ആണ് . ഏകദേശം  ഒരു പാട്ട് ഇങ്ങിനെ ആണ് .. ആകെ മുത്തു ഉലകത്തില്‍  ചിത്തിരമോത്തു ..മൈത്തൊരു മുത്തു റസൂലുള്ള എന്നോ മറ്റോ ആണ് ,എന്താണ് ഈ പറഞ്ഞത്‌ എന്ന് ഇത്ര നാള്‍  ഇത് കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല ,  ഇങ്ങിനെ ഒരു പാട്ട് എന്താണ് അര്‍ഥം ആക്കുന്നത് എന്ന്നു അതെഴുതിയ ആളോട് ചോദിച്ചാല്‍ മാത്രമേ  മനസ്സിലാവൂ ,, അതിനു ഇനി ഞാന്‍ ചത്തു  സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പോകും എന്ന് ഉറപ്പില്ല എഴുതിയ  ആള്‍  സ്വര്‍ഗ്ഗ വാസി ആകുമല്ലോ ..

പിന്നെ വന്ന ഈ ഊളന്‍ പാട്ടിന്റെ പിന്‍ഗാമികള്‍ ചെയ്തത് അതേക്കാള്‍ വലിയ ദ്രോഹം ആണ് ,  മുത്തും മുഹബ്ബതും , ലിബാസും പട്ടും പട്ടുരുമാലും , ചേര്‍ത്തു   പാത്തിമ്മാ ,ആയിഷാ , മോളേ പൊന്നേ ഖല്‍ബെ എന്നൊക്കെ  നീട്ടി വിളിച്ചു പാടുകയാണ് ആകൂട്ടര്‍  ചെയ്തത്  ,  അതോടൊപ്പം തന്നെ കൂനിന്മേല്‍ കുരിശു എന്നത് പോലെ  മാപ്പിള പാട്ട് ആല്‍ബം എന്ന അങ്ങേയറ്റം വളിപ്പന്‍ പരിപാടികള്‍ കൂടി വരാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ   ഈ  നപുംസക  പാട്ട് കേട്ടാല്‍ ഓടി ഒളിക്കേണ്ട ഗതികേടില്‍ ആയി ജനം ,ഇന്നിപ്പോള്‍  ഈ പാട്ട് ശാഖയുടെ ഉപഭോഗക്കാര്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകാലത്ത്‌  തങ്ങളുടെ   കാശിനു കൊള്ളാത്ത സ്ഥാ  നാര്‍ത്തിയെ     പാടി പ്പുകഴ്ത്തി  മണ്ഡലം  നീളെ പുതിയാപ്പിളയെ പോലെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍ ആണ് , ആധുനിക ലോകത്ത് ഇനി മൈക്ക് കെട്ടി പ്രചാരം നടത്തുന്ന പരിപാടി ഇല്ലാതാവാന്‍ പോകുകയാണ് ,ഇലക്ട്രോണിക് മീഡിയയില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന  പ്രചാരണങ്ങളെ ഇനി അടുത്ത തലമുറയില്‍ ഉണ്ടാകാന്‍ സാധ്യത ഉള്ളൂ ,അപ്പോള്‍   വോട്ടര്‍മാര്‍ കുറച്ചു കാലം  കൂടിയേ അത് സഹിക്കേണ്ടത് ഉള്ളൂ എന്ന് തോന്നുന്നു
   ,
അപ്പോഴും റബ്ബര്‍ ഉറ കച്ചവടത്തിനും , മുഖ കാന്തി ലേപനം വില്‍ക്കാനും ആയി  മീഡിയകളില്‍ ഈ അഴുക്ക പ്പാട്ടിനെ മഹത്തായ എന്തോ ആണ് എന്ന മട്ടില്‍ അവതരിപ്പി ക്കുന്ന  പരിപാടി തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടേ ഇരിക്കും ,  കച്ചവടക്കാരനും ടി വി മുതലാളിക്കും തന്റെ ചരക്ക് ലോകത്തെ   അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കണം എന്നല്ലാതെ ,സമുദായം നല്ലത് ശ്രവിക്കണം അവന്റെ ബുദ്ധിയും കാതും മരവിച്ചു പോകരുത് എന്ന ചിന്ത ഉണ്ടാവാന്‍ ന്യായം ഇല്ലാലോ .,അപ്പോള്‍ പ്രതികരണ ശേഷി ഉള്ള സമൂഹം എന്ന നിലയ്ക്ക് ഇത്തരം നാലാം കിട പരിപാടികള്‍ നിര്‍ത്തി വയ്പ്പിക്കാന്‍ ഉള്ള  ശ്രമം നമ്മുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ഉണ്ടാവുകയാണ് വേണ്ടത് ,ഏറ്റവും കുറഞ്ഞത്‌ ഇതിലെ പൊള്ളത്തരം എങ്കിലും തുറന്നു പറയാന്‍ നമുക്ക് ആവണം ,,

നാലാം കിട സീരിയലുകള്‍  റിയാലിട്ടീ ഷോകള്‍  ഈ മാതിരി    മാപ്പുകൊടുക്കാന്‍ വയ്യാത്ത പരിപാടികള്‍ എന്നിവയെല്ലാം  നിരോധിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നില്ല  എങ്കില്‍ അതില്‍ ചില നിയന്ത്ര ണങ്ങള്‍   എങ്കിലും വരുത്താന്‍ ഭരണകൂടം തയാര്‍ ആവണം ,ആവ്ഷിക്കാരം എന്നത്   ജനതയുടെ ബുദ്ധി മരവിപ്പിക്കുന്ന ഒന്ന് ആകരുത് എന്ന്  നിര്‍ബന്ധ ബുദ്ധി കാണിക്കേണ്ടത്  തീര്‍ച്ചയായും ഭരണകൂടം തന്നെയാണ് ,ബുദ്ധിയുള്ള ജനത  ലോകത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച വിഭവം ആണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടാകണം ..

റോയാദ് പറഞ്ഞ കഥ

 വളരെ കാലം ആയി ബ്ലോഗിലേക്ക് വന്നിട്ട് ,ഇന്ന് ഞാന്‍ അഫ്ഗാന്‍ നോവലിസ്റ്റ് ഖാലിദ്‌  ഹൊസൈനിയുടെ  പട്ടം  പറത്തുന്നവര്‍ എന്ന ആല്ത്മ സ്പര്‍ശം   ഉള്ള നോവല്‍ വായിച്ചു  തീര്‍ത്തു ,ആ വായനയില്‍ ഉടനീളം ഞാന്‍  റോയാദിനെ ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു , കാരണം യുദ്ധവും കലാപവും  മനുഷ്യരെ പ്രത്യേകിച്ച്  കുട്ടികളെ    അനാഥ ത്വത്തിലേക്കും  അരക്ഷിതത്വത്തിലേക്കും  തള്ളിവിടുന്നതിന്റെയും അവരുടെ മാനസിക ശാരീരിക അവസ്ഥകളെ  തകര്‍ത്ത്  കളയുന്നത്തിന്റെയും നേര്‍ചിത്രം  ഈ നോവലില്‍ കൂടി അദ്ദേഹം വരച്ചിടുമ്പോള്‍  നാം പലപ്പോഴും കണ്ണീ രണിഞ്ഞു പോകും , അത്തരം ഒരു കഥയാണ്   റോയാദിന്റെതും ,,

രണ്ടായിരത്തി അഞ്ചു ആറു കാലത്താണ്   ഞാന്‍ റോയാദ് എന്ന കാശ്മീരി ചെറുപ്പക്കാരനെ പരിചയപ്പെടുന്നത് ,അബുദാബിയില്‍ പഴയ മാര്‍ക്കറ്റിനു അടുത്തുള്ള  പള്ളിയുടെ അടുത്തു വച്ചു ഞാന്‍ അവനെ കാണുന്നത് ,അവനു ആകെയുള്ള ഒരു നീളന്‍ കന്തൂറ [അറബി ഉടുപ്പ് ] കഴുകി ആറാന്‍ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്ന നിലയില്‍ ആണ് , എല്ലാ വ്യാഴാഴ്ച്ചയും  ഇത് കാണുക പതിവായപ്പോള്‍ ,ഞാന്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു ,നിങ്ങള്‍ ഈ പള്ളിയില്‍ ആണോ ജോലി ചെയ്യുന്നത് ?  അല്ല എന്നും ഈ പള്ളിയുടെ വരാന്തയില്‍ ആണ് അയാള്‍ രാത്രി കഴിച്ചു കൂട്ടുന്നത്‌ എന്നും പകല്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ ഇറാനി കടകളില്‍  വല്ല പുറം ജോലികളും ചെയ്തു  [അകത്തു ജോലി ചെയ്യാന്‍ ഉള്ള രേഖകള്‍ അയാളുടെ കയ്യില്‍ ഇല്ല  ]രാത്രി  പള്ളിവാരന്തയില്‍ വന്നു കിടക്കും  ആകെ ഉള്ളത് ആനീളന്‍ കുപ്പായവും  അടിവസ്ത്രങ്ങളും മാത്രം , ഞാന്‍ അന്നത്തെ രാത്രി  ഭക്ഷണത്തിനു അയാളെ ക്ഷണിച്ചു  ,അഭിമാനി ആയ അയാള്‍ വരാന്‍ തയ്യാര്‍ ആയില്ല ,വളരെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു അയാളെ ഞാന്‍ഒപ്പം  കൂട്ടി ,,ഭക്ഷണ മേശയ്ക്കു  അപ്പുറം ഇരുന്നു അയാള്‍ അയാളുടെ ദയനീയം ആയ കഥ എന്നോട് പറഞ്ഞു , ശ്രീ നഗറിന് അടുത്തുള്ള ഒരു  ഗ്രാമത്തില്‍ ആണ് അയാള്‍ ജനിച്ചത് ,പതിനാലു വയസ്സ് വരെ വളരെ  സ്വച്ചന്ദം ആയി കടന്നു പോയ അവരുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്  ഭീകരവാദികളുടെ രൂപത്തില്‍  ആണ് ദുരന്തങ്ങള്‍ കടന്നു വരുന്നത് , അച്ഛനും അമ്മയും അനുജനും കുഞ്ഞു പെങ്ങളും അടങ്ങുന്ന അവരുടെ വീട്  സമാധാനത്തിന്റെ  വിള നിലം ആയിരുന്നു ,അവന്റെ അച്ഛനു  ശ്രീ നഗറിന്  അടുത്തു  പരവതാനികള്‍ വില്‍ക്കുന്ന ഒരു കട ഉണ്ടായിരുന്നു  ,അത്  പലപ്പോഴും പ്രവര്‍ത്തിക്കില്ല കര്‍ഫ്യൂ കാരണം    എങ്കിലും  ജീവിക്കാന്‍ ഉള്ള ചുറ്റു പാടുകള്‍ ഒക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നത്  കൊണ്ട്  വലിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഇല്ലാതെ പോയി ക്കൊണ്ടിരുന്നു ,ഭീകരവാദികള്‍ കടന്നു കയറി എന്ന് പറഞ്ഞു പലപ്പോഴും പട്ടാളം അവിടെ നിരങ്ങാന്‍ തുടങ്ങിയത് വരെ ,

ഒരു ദിവസം സ്കൂളില്‍ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങാന്‍ രോയദിന് ആയില്ല  തുടരെ വെടിയൊച്ച  മുഴങ്ങിയ ആദിവസം സ്കൂളില്‍ നിന്ന് പുറത്തു ഇറങ്ങിയത്‌ രാത്രിയോടെ ആണ് ,രാത്രി വെളിച്ചം കേട്ട് പോയ വഴികളില്‍ കൂടി ഗ്രാമത്തില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ സ്വന്തംവീടും  അയല്‍ വീടും ഒന്നും  കാണാന്‍   ഇല്ലായിരുന്നു ആരാണ് എല്ലാം തകര്‍ത്ത് കളഞ്ഞത്  ആരാണ് എന്ന് അവനു അറിയില്ല ഒന്നുകില്‍ പട്ടാളം അല്ലെങ്കില്‍   ഭീകരര്‍ , രാത്രി മുഴുവന്‍ അവന്‍ അവന്റെ വീട്ടുകാരെ തിരഞ്ഞു നടന്നു , രാവിലെ അച്ഛന്റെ കടതി രഞ്ഞു ചെന്നു അപ്പോള്‍ അത് അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു , പിന്നീട് അവന്റെ ജീവിതം അലച്ചിലിന്റെതും തിരച്ചിലെന്റെതും  ആയിരുന്നു , അവരെ കണ്ടത്താന്‍ ആയില്ല ,പിന്നീട് പല  ജോലികള്‍  ചെയ്തു ശ്രീനഗറില്‍ കഴിച്ചു കൂട്ടിയ  അവനെ  ഒരു ഇറാനി കച്ചവടക്കാരന്‍   ഇറാനിലേക്ക്  കൊണ്ട് പോയി ,അവിടെ അയാളുടെ നെയ്ത്ത് ശാലയില്‍  ജോലി ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കെ ,അവരെല്ലാം  ബ്രിട്ടനിലേക്ക് കുടിയേറി ,അതോടെ വീണ്ടും അനാഥത്വത്തിന്റെ  അരക്ഷിതത്വത്തി ലെക്ക് അയാള്‍ എടുത്തെറിയപ്പെട്ടു ,  അവിടെ നിന്ന് ഒരു ലാഞ്ചില്‍  യു എ ഇ യില്‍ എത്തിപ്പെട്ടു ,

ഞാന്‍ അയാളെ കണ്ടുമുട്ടുമ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക്‌പതിനെട്ടു പത്തൊന്‍പതു  വയസ്സ് ഉണ്ട് ,അയാള്‍ പറഞ്ഞു ,ഞാന്‍ ഇത് വരെ എത്തിയില്ലേ ഇനിയും മുന്നോട്ടു പോകും പക്ഷെ  എന്നെ പോലെ  ആയിരക്കണക്കിന് കുട്ടികള്‍ ആണ് കാശ്മീരില്‍ നിരന്തരം  അനാഥര്‍ ആക്കപ്പെടുന്നത് , ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തും ഇത്  ആവര്‍ത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു ,  അവരോടു സഹതാപം കാണിക്കേണ്ട  പക്ഷെ    ഭരണകൂടങ്ങള്‍  ചെറിയ ഉദാരതകള്‍ കാണിച്ചാല്‍ ജോലി ചെയ്തു എങ്കിലും ജീവിക്കാമായിരുന്നു ,,

പിന്നീടും ഞങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ കാണുക ഉണ്ടായി ,ഒന്ന് രണ്ടു തവണ ,  കാലം എന്റെ മനസ്സില്‍  നിന്നും അയാളെയും മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു എങ്കിലും ഇടകിടയ്ക്കു ഞാന്‍ അയാളെ ഓര്‍ക്കും ,ഖാലിദ്  ഹുസൈനിയുടെ നോവലിലെ കഥാപാത്രം ആയ സോറാബിനെ    ഞാന്‍  റോയാദ് ആയി സങ്കല്‍പ്പിച്ചു , ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ എവിടെ ആയിരിക്കാം ,, അറിയില്ല പക്ഷെ അയാള്‍ തീയ്യില്‍ കുരുത്തു ഇതു വെയിലിലും നിലനില്‍കും  എന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു ,,റോയാദ് എന്നാല്‍ പൂവാടി എന്നാണ് അര്‍ഥം എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞത് ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു ,,

മുക്കുമ്പം അച്ഛന് പാട്ടുപാടും

കാഞ്ചി മാഞ്ചി ഇവര് ചേട്ടനും അനിയനും ആണ് ,എന്റെ നാട്ടിലെ പ്രസിദ്ധര് ആയ ചായക്കടക്കാര് ,, പ്രസിദ്ധിയോ കുപ്രസിദ്ധിയോ എന്നെനിക്കറിയില്ല , എന്നാലും ഇവര് ശ്രദ്ധേയര് ആണ് ,ഒന്നാമത് രണ്ടുപേരും ജീവിതത്തില് കുപ്പായം ധരിച്ചിട്ടില്ല .ഒറ്റമുണ്ടുമാത്രം ഉടുത്തു , ഒരു തോര്ത്തുമുണ്ട് ചുമലില് ഇട്ടു , രണ്ടുപേരും പെണ്ണ് കെട്ടിയില്ല , രണ്ടുപേരും ചേര്ന്ന് തങ്ങളുടെ വയലുകളില് പണിയെടുക്കാന് എത്തുന്ന അടിയാള സ്ത്രീകളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു ഊഴമിട്ട് . ചായക്കട പുല്ലു മേഞ്ഞത് ആണ് ,വയലില് കൂടി കടന്നു പോകുന്ന റോഡിനു ഓരത്തു ആയതിനാല് കാല്നടക്കാര് പലപ്പോഴും വെള്ളം ചോദിച്ചോ ,ചായ ചോദിച്ചോ കടയില് കയറിയാല് ചേട്ടന് അനിയനോട് ചോദിക്കും തിരിച്ചും കാഞ്ചീ ഇവന് ചായ വേണം പോലും ..മറ്റെയാള് മൂളും എന്നാല് ചായ കിട്ടും ,മൂളല് ഇല്ല എങ്കില് അവിടെ പിന്നെ എത്ര നേരം നിന്നാലും ചായ കിട്ടില്ല .നല്ല സ്വര്ണ്ണ വര്ണ്ണത്തില് നേന്ത്ര ക്കുലകളും പൂവന് കുലകളും തൂങ്ങിയാടുന്നത് കണ്ടു പഴം ചോദിച്ചാല് ചിലപ്പോള് തന്നു എന്ന് വരും അല്ലെങ്കില് ഉത്തരം അത് വില്ക്കാന് ഉള്ളതല്ല എന്നാവും ,അധികം ചോദിയ്ക്കാന് ആരും ധൈര്യ പ്പെടില്ല കണ്ണും ചെവിയും പൊട്ടിപ്പോകും പിന്നെ . മക്കള് ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് നേന്ത്രക്കുല നേരെ മരുമക ളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോകും . മരുമകള് ഒരാള് മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്നാണ് അറിവ് രണ്ടുപേരും കടയില് നിന്ന് ഇടയ്ക്കു മരുമകളെ കാണാന് പോകും .അല്ലാത്തപ്പോള് ഊണും ഉറക്കും എല്ലാം കടയിലാണ് ,

ധാരാളം തെങ്ങിന് തോപ്പുകള് ഉള്ളതിനാല് തേങ്ങയും മടലും ചകിരിയും ഓലയും ഒക്കെ വിറ്റ കാശ് കടയിലെ നീളന് പെട്ടിയില് വച്ചു പൂട്ടി അതിന്റെ പുറത്തു ആണ് രണ്ടില് ഒരാള് കിടക്കുക എന്ന് ആളുകള് പറയുന്നു , അങ്ങിനെ ചെട്ടാനുജന്മാര് ഖുശി ആയി കഴിയുമ്പോഴാണ് , ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില് കാപ്പി പ്പൊടി ളോഹ ഇടുന്ന അച്ഛന്മാര് ക്രസ്തീയ മിഷിനറി പ്രവര്ത്തനവും ആയി എത്തുന്നത് , കീഴാള വര്ഗങ്ങളെ അവര് പരിവര്ത്തിത ക്രസ്ത്യാനി ആക്കി ജാതി ശ്രേണിയില് പുതിയ വര്ഗത്തെ ഉണ്ടാക്കി , ചാത്തു എന്ന ആളെ അഗസ്റ്റിന് ആക്കിയപ്പോള് നാട്ടുകാര് അഗത്തി ച്ചാത്തു എന്ന് വിളിച്ചു ,കുമാരനെ വര്ക്കി കുമാരന് എന്നും , നാരാണി യെ എലിസബത്ത് ആക്കിയപ്പോള് എലിച്ചി നാരാണിയും ആയി .. എങ്ങിനെ ആയാലും അവരുടെ കുട്ടികള് സ്കൂളില് പോയി ,ഇടയ്ക്കു പാല്പൊടി കുടിച്ചു .നല്ലത് തന്നെ , ഇന്നിപ്പോള് ക്രസ്മസ് കാലങ്ങളില് രാത്രി ഗംഭീര കരോളും വെടിക്കെട്ടും ഒക്കെ നടത്താന് കഴിയുന്ന തരത്തില് ജനം കൂടുന്ന ഒരു കോടിയിലധികം മുടക്കി പുതുക്കിയ പള്ളിയും കോണ് വെന്റും ഒക്കെ ആയി അവരുടെ പഴയ ചാപ്പല് മാറിക്കഴിഞ്ഞു ,
ഇങ്ങനെ മതം ആറിയ ഒരു വര്ഗീസ് രാഘവന് കാഞ്ചി മാഞ്ചിയുടെ കടയില് എത്തി . രാഘവന് അവരുടെ തൊടിയില് ഇടയ്ക്കു പണിക്കു വരുന്ന ആള് ആയതു കൊണ്ട് ആവണം ചേട്ടന് അനിയനോട് ചായ കൊടുത്ത് കൊള്ളാന് പറഞ്ഞു ,അപ്പോഴാണ് ചേട്ടന് ഓര്മ്മ വന്നത് രാഘവന് ക്രസ്ത്യാനി ആയ കാര്യം ,ചേട്ടന് ചോദിച്ചു രാഘവാ നീ ചേട്ടന്മാരുടെ [മലബാറില് അച്ചായന്മാരെ ചേട്ടന്മാര് എന്ന് പറയും ] ദീനില് കൂടിയോടാ ,രാഘവന് പറഞ്ഞു ,അതെ ഞാനിപ്പില് പേരുമാറ്റി വര്ഗീസ് ആണ് , അതിനെന്താ ചെയ്തേ .. നിന്റെ സുന്നത്ത് കയിച്ചോ ?അതിനു സുന്നത് കയിക്കേണ്ട അവര് പിടിച്ചു വെള്ളത്തില് മുക്കി ക്രസ്താനി ആക്കി , മുക്കുമ്പം അച്ഛന് പാട്ടുപാടും എന്നിട്ട് പേരു മാറ്റും . എനിക്ക് സര്ക്കാരില് പണി വാങ്ങിത്തരാം എന്ന് അച്ഛന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് , അപ്പോള് ഇനി നീ ഞമ്മളെ പണിക്കു വരൂല്ലേ ? അവര് കോറസ്സ് ആയി ചോദിച്ചു , രാഘവന് പറഞ്ഞു സര്ക്കാര് പണി കിട്ടിയാല് പിന്നെ നിങ്ങളെ പണി എന്തിനു , പറഞ്ഞു തീര്ന്നതും മുന്നിലെ ചായ ഗ്ലാസ്സ് എടുക്കാന് കാഞ്ചി മാഞ്ചിയോടു പറഞ്ഞു ചായ ഗ്ലാസ്സ് വാനിഷ് ആയി പ്പോയി .എന്നിട്ട് രണ്ടു പേരും ചേര്ന്ന് രാഘവന് എന്ന വര്ഗീസിനെ തൂക്കി എടുത്തു അടുത്തുള്ള തോട്ടില് കൊണ്ട് പോയി മുക്കി , ഹംക്കേ അച്ഛന് നിന്നെ വെള്ളത്തില് മുക്കി ചേട്ടന് ആക്കി കാഞ്ചി മാഞ്ചി മുക്കി പിന്നേം പൊലെനാക്കി .. നാളെ നേരാം വണ്ണം പണിക്കു വന്നിലെങ്കില് നിന്റെ ഓള [ പെണ്ണ് ] ഞമ്മ രണ്ടാളും കൂടി മുക്കും ..

ഇന്നിപ്പോള് രാഘവന് എന്ന വര്ഗീസ് ഉണ്ടാവും ,കാഞ്ചി മാഞ്ചി കാലത്തിന്റെ അനിവാര്യം ആയ ഇടപെടല് മൂലം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മറ്റേതോ കോണിലേക്ക് മറഞ്ഞു പോയിരിക്കാം .. പക്ഷെ മതം മാറ്റം അതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്ത് തന്നെ ആയാലും അടിസ്ഥാനവര്ഗങ്ങളെ ഉയര്ത്താന് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് വിചാരിക്കണം , ഇന്നിപ്പോള് വര്ഗീസിന്റെ മക്കളെ അവരുടെ ജാതി സൂചിപ്പിക്കുന്ന പേര് ചേര്ത്തു ആളുകള് സംബോധന ചെയ്യാറുണ്ട് എന്ന് തോന്നുന്നില്ല , മാത്രമല്ല തലമുറ വിദ്യാഭ്യാസം ആര്ജ്ജിച്ചു മുഖ്യധാരയില് വിന്യസിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട് , ഞാന് ഈ കഥ പറയുമ്പോള് ഇത് വായിക്കുന്ന എന്റെ നാട്ടുകാരില് ചിലര് എങ്കിലും അല്ത്ഭുതം കൊള്ളാം .. ഈ രണ്ടു പേരുടെയും ബന്ധുക്കള് പോലും അറിയാത്ത കഥകള് ആവും ഇത് , ഇങ്ങിനെ രണ്ടു പേര് നമ്മുടെ നാട്ടില് ഉണ്ടായിരുന്നു .ഓരോ നാട്ടിലും ഇങ്ങനെ വേറിട്ട മനുഷ്യര് ഉണ്ടാവും , അത്തരം ആളുകള്ക്കായി ഈ നോട്ടു സമര്പ്പിച്ചു ഗുരു ...

ഞാനീ പതിതര്‍ക്കൊപ്പം നടക്കട്ടേ

ദൈവമേ ,നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കാം -
എന്റെ വീഞ്ഞ് കോപ്പ എന്നും നിറച്ചി ടാമെങ്കില്‍
നിനക്കായിഞാന്‍ സോസ്ത്രങ്ങള്‍ പാടാം
എന്റെ ജീവനില്‍ സംഗീതം നിറയ്ക്കു മെങ്കില്‍

നീ എനിക്ക് രക്തം നിറച്ചു പാനപാത്രം നല്‍കുന്നു
ജീവജലത്തില്‍ നഞ്ചു കലക്കുന്നു
കണ്ണില്‍ അന്ധകാരം കലക്കി ഒഴിക്കുന്നു
എന്റെ നടവഴികളില്‍ മുള്ളു വിതാനിക്കുന്നു

ഇല്ല നിനക്കായി ഞാന്‍ എന്റെ സിതാറിന്‍ -
കമ്പികള്‍ മുറുക്കില്ല ഗീത മുതിര്‍ക്കില്ല
എന്നുമീ ജഗത്തില്‍ വസന്തം തീര്‍ക്കയും ഭൂമിയില്‍ -
മര്‍ത്ത്യന് സ്വര്‍ഗമൊരുക്കയുമില്ലഎങ്കില്‍

 ദൈവമേ  ,നിന്നെ ഞാന്‍ പ്രണമിക്കാം
 മരണത്തില്‍ കൈകള്‍ നീ തടയുമെങ്കില്‍
താരകള്‍ പൊലിയാതിരിക്കുമെങ്കില്‍
 ആതുരാസുരതകള്‍ നീക്കുമെങ്കില്‍

നീ ഉരയും വാക്കുകള്‍ പതിരായിരിക്കെ -
ഞാന്‍ നിന്റെ ഗീതകം പാടുകില്ല
ജപമണി കയ്യില്‍ എടുക്കയില്ല  നിനക്കായ് -
മനസ്സിന്റെ വാതില്‍ തുറക്കയില്ല

പോവുക  എന്നില്‍ നിന്നേറെ അകന്നേ   പോകുക 
ഞാനീ പതിതര്‍ക്കൊപ്പം നടക്കട്ടേ
വിത്ത പ്രാതപികള്‍ അധികാര മത്തര്‍
അവര്‍ക്കായി നീ നിന്റെ സ്വര്‍ഗം തുറക്കുക