Tuesday, 1 February 2011

ജിന്നും ഇഫ്രീത്തും ഭൂതവും യക്ഷിയും കുട്ടിച്ചാത്തനും

കഥ പറഞ്ഞിട്ട് കുറെ കാലം ആയി അല്ലേ , എങ്കില്‍ ഒരു ജിന്ന് കഥ പറയാം കുട്ടിക്കാലത്ത് കഥ കേള്‍ക്കാത്ത കുട്ടികള്‍ ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ പ്രതേകിച്ച്ചു ജിന്നും ഇഫ്രീത്തും ഭൂതവും യക്ഷിയും കുട്ടിച്ചാത്തനും ,കഥകളിലൂടെ കടന്നു വരികയും ഉറക്കം കെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ബാല്യം നമ്മുടെ പഴയ തലമുറക്ക്‌ ഇല്ല . എന്നാല്‍ പുതിയ തലമുറയിലെ കുട്ടികള്‍ ഏതു തരം കഥകള്‍ ആണ് കേള്‍ക്കുന്നത് എന്ന് പറയുക വയ്യ , അവര്‍ ചിലപ്പോള്‍ അങ്കിള്‍ സാമുമാര്‍ പടച്ചു വിടുന്ന വല്ല ഹിഡന്‍ അജണ്ടകളും ഒളിച്ചു വച്ച കഥകള്‍ ആവും വായിക്കയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് . എന്തായാലും കുട്ടികളുടെ ഭാവന ഉയര്‍ത്തുന്നതിനും പില്‍കാലത്ത് അവരുടെ സര്‍ഗ ചോദനയെ   തിടം വയ്പ്പിക്കുന്നതിനും ഒക്കെ  കഥകള്‍ കേള്‍ക്കുന്നതും വായിക്കുന്നതും കൊണ്ട് ഗുണം ചെയ്യും .

 ഞാന്‍ ഇവിടെ പറയാന്‍ പോകുന്ന കഥ കേള്‍ക്കുന്നത് കുട്ടിക്കാലത്ത് അല്ല വലുതായത്തിനു ശേഷം ആണ് .പക്ഷെ ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രം ആയ പോളമമ്മദ്ക്ക എന്ന ആളെ കുറിച്ചു നാട്ടില്‍ പലകഥകളും  പ്രചരിച്ചിരുന്നു .അതിലൊന്ന് നാട്ടില്‍ ആര്‍ക്കെങ്കിലും ആഭിചാര ക്രിയ നടത്തണം എങ്കില്‍ അതിനു പരി കര്‍മ്മി ആയി ഇദ്ദേഹത്തെ വിളിക്കാറുണ്ട് എന്നാണു .എതിരാളിയുടെ  വീട്ടിന്റെ നടവഴിയിലോ സമ്പര്‍ക്ക കേന്ദ്രങ്ങളിലോ മാരണം ചെയ്ത വസ്തു കുഴിച്ചിടാനും മറ്റും അദ്ദേഹത്തെ ഏല്പിച്ചാല്‍ മതി എന്നാണ് ഒരു കഥ .രണ്ടു പേര്‍ക്ക് വേണ്ടിയും അതായത് ആഭിചാരം ചെയ്ത ആളിനും അതിനു മറു പണി ചെയ്ത ആളിനും വേണ്ടി വളരെ സത്യ സന്ധം ആയി തന്നെ  അയാള്‍ പണിചെയ്യും എന്നാണു പറയപ്പെടുന്നത്‌ . വളരെ ധൈര്യ വാന്‍ ആയിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ചു ഇങ്ങിനെ പല നാട്ടു മൊഴികളും കേള്‍ക്കാന്‍ ഇടയായിട്ടുണ്ട് . അങ്ങിനെ ഉള്ള ഒരു കഥയാണ് പറയാന്‍ വരുന്നത് . കഥപറഞ്ഞ ആള്‍ വളരെ ഗൌരവ പൂര്‍വ്വം വളരെ ഏറെ  ആത്മാര്‍ഥമായി വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ടാണ് ഈ കതപറഞ്ഞത്‌ , കഥപറഞ്ഞ സ്ഥലം അബുദാബിയിലെ ഒരു ഫ്ലാറ്റും .

അധികം നീട്ടാതെ കഥയിലേക്ക് വരാം .പോള മമ്മതുക്ക നാട്ടു വീരന്‍ എന്നത് പോലെ തന്നെ യാത്രികന്‍ കൂടി ആണ് . കച്ചവടം ഒരു സൈഡു ബിസിനസ്സ് ആയി കൊണ്ട് നടക്കുക കൊണ്ട് ഇടയ്ക്കു നാട്ടില്‍ നിന്നു ദൂരെയുള്ള ഇടങ്ങളില്‍ യാത്രപോകുകയും കുറെ ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരികയും ഒക്കെ പതിവാണ് .ആകാലത്ത് നടന്നു  പോകയോ പുഴകളില്‍ കൂടി തോണി യാത്രയോ അപൂര്‍വ്വം ആയി കിട്ടുന്ന കാളവണ്ടികളില്‍ കയറിയോ ആണ് അന്നത്തെ കച്ചവടക്കാര്‍ മറ്റു നാടുകളും ആയി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നത് . ഒരിക്കല്‍ മമ്മതുക്ക നാട്ടില്‍ നിന്നു കുറെ വിഭവങ്ങള്‍ ശേഖരിച്ചു തോണി പോകാവുന്നിടത്തോളം വളപട്ടണം പുഴയില്‍ കൂടി സഞ്ചരിച്ചു തന്റെ ചുമടുകളും ആയി  തളി പറമ്പും  കടന്നു മലയോര മേഖലകളില്‍ അവയെല്ലാം ചിലവഴിച്ചു സാമാന്യം നല്ല മടി ശീലയുമായി നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാന്‍ തയാര്‍ ആയി . ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ നിന്നു തളി പ്പരമ്പില്‍ എത്താന്‍ ഒരു മണിക്കൂര്‍ മതിയാകും .അന്നത്തെ കാലത്ത് നടന്നു വരികയാണ് എങ്കില്‍ ഒന്നര ദിവസമോ രണ്ടു ദിവസമോ എടുത്താണ് ആളുകള്‍ എത്തുക .  വിജന പ്രദേശങ്ങള്‍ ധാരാളം ആയതിനാലും  അവിടെയൊക്കെ കേന്ദ്രീകരിച്ചു കള്ളന്മാര്‍ ഉണ്ടാകും എന്നതിനാലും കൂട്ടം ആയി ആണ്  ആളുകള്‍ സഞ്ചരിക്കുക . സ്ഥിരം യാത്രികര്‍ പരസ്പരം ചില കേന്ദ്രങ്ങളില്‍ കണ്ടു മുട്ടി ഒപ്പം തിരിച്ചു പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഉറപ്പിച്ചു  ഓരോരുത്തരും വരുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കും അതാണ്‌ രീതി . പക്ഷെ പോള മമ്മത്ക്കക്ക് നാട്ടില്‍ പെട്ടെന്ന് എത്തേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായത് കൊണ്ടും പൊതുവേ ദൈര്യ ശാലി ആയതു കൊണ്ടും നേരത്തെ തന്നെ തനിയെ തിരിച്ചു പുറപ്പെട്ടു .അങ്ങിനെ നടന്നു കുറ്റിക്കോല്‍ പുഴയുടെ അടുത്തു എത്തിയപ്പോള്‍ കടവ് അടച്ചിരുന്നു . അവിടെ ഒരു പള്ളിയുണ്ട് അവിടത്തെ മുക്ക്രിക്കായോടു അനുവാദം വാങ്ങി പള്ളിവാരാന്തയില്‍ കഴിച്ചു കൂട്ടാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു .കയ്യില്‍ കാശ് ഉള്ളത് അദ്ദേഹത്തെ എല്പ്പിക്കയും ചെയ്യാം എന്ന് കരുതി .പക്ഷെ പള്ളി തുറന്നിരുന്നില്ല .രാത്രി പ്രാര്‍ത്ഥന   കഴിഞ്ഞു ആള്‍ക്കാര്‍ എല്ലാം പോയിരുന്നു .വിശപ്പ്‌ സഹിച്ചു മമ്മതുക്ക അവിടെ പള്ളിയുടെ നടയില്‍ കിടന്നു .ക്ഷീണം കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തു . .

കുറെ നേരം അങ്ങിനെ കടന്നു പോയപ്പോള്‍ വലിയ ബഹളം  കേട്ടു അദ്ദേഹം കണ്ണ് തുറന്നു   നേരത്തെ വളരെ ഒറ്റപ്പെട്ടു കണ്ട നദീതീരത്തു നല്ല പ്രകാശം ഏറെ ആളുകള്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചാലിക്കയും വലിയ ഒരു ചന്ത നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .ചായ ചായ കപ്പലണ്ട്ടെ എന്നൊക്കെ നമ്മുടെ ചന്തകളില്‍ കേള്‍ക്കുന്നത് പോലെ എല്ലാ ബഹളവും ഉണ്ടു ,വിശന്നു കാണണ് കാണാതിരുന്ന അദ്ദേഹം മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു അങ്ങോട്ട്‌ നടന്നു ചെന്ന് അപ്പോള്‍ വലിയ തലയില്‍ കെട്ടു മാപ്പിളമാരുടെ  ഒരു ഉഗ്രന്‍ ചന്ത അവിടെ നടക്കുകയാണ് . മമ്മതുക്കാക്  സന്തോഷം ആയി .നല്ല ഒരു ചായ തരാന്‍ കട നടത്തുന്ന കാക്കയോടു ആവശ്യപ്പെട്ടു തിന്നാന്‍ കടിയും കിട്ടി .ആവശ്യത്തിനു ഭക്ഷണം കിട്ടിയപ്പോള്‍ മമ്മതുക്ക അവിടെ തന്നെ ഒന്ന് ചുറ്റി ക്കണ്ടു  എല്ലാ തരം കച്ചവടവും അവിടെ നടക്കുന്നു . ഇങ്ങിനെ ഒരു രാത്രി ചന്ത ആദ്യമായാണ്‌  അയാള്‍ കാണുന്നത് .  കുറെ കറങ്ങി തിരിച്ചു വന്നു ചായ കുടിച്ച കടക്കാരനോട് കാര്യം പറഞ്ഞു ഞാന്‍ നാട്ടിലേക്ക് പോകാന്‍ വേണ്ടി വന്നത് ആണ് .കയ്യില്‍ കുറച്ചു കാശു ഉണ്ട് . ഒന്ന് കിടക്കണം കാശ് സൂക്ഷിക്കാമോ എന്ന് .അയാള്‍ സമ്മതിച്ചു കാശുവാങ്ങി മേശവലിപ്പില്‍ ഇട്ടു പൂട്ടി എന്നിട്ട് ഒരു ബഞ്ച് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു അവിടെ കിടന്നോളാന്‍ പറഞ്ഞു . പറയേണ്ട താമസം മമ്മതുക്ക ഉറക്കം പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു .

പിന്നെയാണ് കഥ .രാവിലെ ഉറക്കം ഉണര്‍ന്നു മൂരി നിവര്‍ന്ന അയാള്‍ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് സാവധാനത്തില്‍ ആണ് താന്‍ കിടക്കുന്നത് പുഴയരികിലെ മണലില്‍ ആണ് എന്നും ഇന്നലത്തെ ചന്തയും ആളുകളും ഏല്‍പിച്ച കാശും ഒന്നും അവിടെ ഇല്ല എന്നും ഉടു തുണിയും കുപ്പായവും തലയില്‍ കെട്ടുമല്ലാതെ ഒന്നും ബാക്കിയില്ല  എന്നും  അപ്പോഴാണ്‌  മമ്മതുക്ക മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌ പക്ഷെ ആരോട് ചോദിക്കാന്‍ . ഒടി കിതച്ചു പള്ളിയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ പള്ളി തുറന്നിട്ടില്‍ കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുക്രിക്ക ഒരു രാന്തലും ആയി വന്നു . കാര്യങ്ങള്‍ അയാളോട് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ആ വ്ര്‍ദ്ധന്‍ ചിരിച്ചു .എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ബേജാര്‍ ആകേണ്ട .അടുത്ത കൊല്ലം ഇതേ ദിവസം ഇവിടെ വരണം രാത്രി പന്ത്രണ്ടു കഴിഞ്ഞു ചന്ത തുടങ്ങും അപ്പോള്‍ ആചായ കുടിച്ച കടയില്‍ പോയി അയാളോട് ഇന്നലെ തന്ന പൈസ തരാന്‍ പറയണം അപ്പോള്‍ പൈസ കിട്ടും മമ്മതുക്ക അന്തം വിട്ടു .മൌലവി അധികം ഒന്നുംപറയാതെ സുബഹി  ബാങ്ക് വിളിക്കാന്‍ മുകള്‍ നിലയിലേക്ക് കയറിപ്പോയി .നിസ്ക്കാരം കഴിഞ്ഞു മമ്മതുക്ക വീണ്ടും മുക്ക്രിക്കാനോട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ നിങ്ങളോട് അല്ലേ കാക്ക പറഞ്ഞത് പോ എന്ന് പറഞ്ഞു ശകാരിച്ചു മമ്മത് ക്ക നിരാശനായി നാട്ടിലേക്ക് നടന്നുപോയി .എന്നിട്ട് നാട്ടില്‍ ഒരാളോട് ഈ കഥ പറഞ്ഞു അയാളും മൌലവി ചിരിച്ച്ചതുപോലെ ചിരിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു     അത് ജിന്നുകളുടെ ചന്ത ആണ് .അവരുടെ ഒരു ദിവസം എന്നത് നമ്മുടെ ഒരു വര്‍ഷം ആണ് എല്ലാ ദിവസവും അവിടെ വൈകുന്നേരം ഇപ്പോഴും ചന്ത ഉണ്ട് അവരുടെ വൈകുന്നേരം തുടങ്ങുക  പന്ത്രണ്ടിന് ശേഷം ആണ് .ആച്ചന്തയില്‍ ആണ് നിങ്ങള്‍ പോയതും ചായകുടിച്ചതും കാശ് കൊടുത്തതും അടുത്തവര്‍ഷം അവിടെ പോയി ഇന്നലെ തന്ന കാശ് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ അവര്‍ തരും . അങ്ങിനെ അടുത്ത വര്‍ഷം മമ്മതുക്ക അവിടെ എത്തി പ്രഞ്ഞതിന്പടി ചോധിച്ച്ചപ്പോള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കാക്ക കാശ് കൊടുത്ത് എന്നും പിന്നെ അവിടെ നില്‍ക്കാതെ അപ്പോള്‍ തന്നെ സ്ഥലം വിട്ടു എന്നും കഥ .

ഈ കഥ അവതരിപ്പിച്ച ആള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞപോലെ സത്യം ആണ് പോള മമ്മതുക്ക തന്നെ പറഞ്ഞു കേട്ട കഥയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാണ് അവതരിപ്പിച്ചത് .ഞാന്‍ ഇത് ഒരു ഇല്ല്‍യൂശന്‍  ആയി കാണുന്നു  . മമ്മതുക്ക ഇത്തരം കാര്യങ്ങളില്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ആള്‍ ആകുക കൊണ്ട് അത്തരം മായ ക്കാഴ്ച്ച്ചകള്‍ സാധാരണം ആണ് .പിന്നെ ഒന്ന് കഥ പറഞ്ഞു വരും പോള്‍ മൂല കഥയില്‍ നിന്നു മാറി  വീണ്ടും കുറച്ചു മാറ്റങ്ങള്‍  വരികയും ചെയ്യും .ഞാന്‍ ഇവിടെ ഒരു പൊലിപ്പും ഇല്ലാതെ ആണ് ഇത് അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് .കഥ എന്നോട് പറഞ്ഞ ആള്‍ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ട് .പോള മമ്മതുക്ക എന്റെ നാട്ടില്‍ ജീവിച്ച ആള്‍ ആണുതാനും .ഇനി നിങള്‍ പറയൂ ഈ കഥയെ കുറിച്ചു നിങ്ങളുടെ വീക്ഷണം പങ്കുവയ്ക്കൂ ... ഗുരു രസ ഗുരു ലഘു ഗുരു ചക്കക്കുരു .

Friday, 28 January 2011

മാന്തളിര്‍[ ഗസല്‍ ]

 പാട്ടുകാരാ പൂങ്കുയിലേ , പാതയില്‍ -
ഒരു പദനിസ്വനം നീ കേള്‍ക്കുന്നുവോ ?
ഗുന്കുരുകള്‍   മെല്ലെ ചിലമ്പുന്നതും
വസ്ത്രാന്ജലം ഉലയുന്നതും കേക്കുന്നുവോ ?

കേള്‍ക്കില്ല പാട്ടില്‍ രമിച്ചു  പോയ്‌ നീ ..
മാന്തളിര്‍ തിന്നു  മദിച്ചു പോയ്‌ നീ
പ്രിയയവള്‍ പൂ പോലെ പാദങ്ങള്‍ മെല്ലെയീ -
ഭൂമിയില്‍ സ്പര്‍ശിച്ചാല്‍കേള്‍ക്കുയില്ലനീ

കുയിലേ നീ വെറുമൊരു പാട്ടുകാരന്‍
ഞാനെന്‍ പ്രിയയുടെ കൂട്ടുകാരന്‍
പ്രേമസ്വര്‍ഗത്തിന്റെ  കാവല്‍ക്കാരന്‍
രാഗ ഭാവത്തിന്റെ  രാജരാജന്‍

പ്രണയിനി അവളെന്നടുത്തു വന്നാല്‍
അപ്സര  ഗന്ദര്‍വ്വ മലാഖ മാര്‍ വന്നു -
സ്വര്‍ഗീയ രാഗങ്ങള്‍ പാടിയാടും
പ്രേമത്തിന്‍ നൂപുര ധ്വനിയുയരും

പൂമര ചില്ലകള്‍ പൂക്കള്‍ പെയ്യും
പൂനിലാവിന്‍ താഴെ ശയ്യ തീര്‍ക്കും
ആ ശയ്യാഗരത്തില്‍  രമിച്ചിടുമ്പോള്‍
കൂട്ടുകാരാ കൂകൂ പാടണം നീ ..

തുഷാര കണങ്ങളെ കയ്യേറ്റി എത്തുന്ന
വ്രക്ഷിക കാറ്റേ വീശി തണുപ്പിക്കൂ
എന്‍ പ്രിയ പ്രേയസി തപിച്ചുജ്വലിച്ചു പോയ്‌
പ്രണയത്തില്‍ സ്വേദ കണങ്ങളുതിരുന്നു.

രാത്രി ഒടുങ്ങിയോ നിദ്രയില്‍ ഞാന്‍ -
കണ്ട വെറുമൊരു സ്വപ്നമോ ,കോകിലം
പാടിയ പാട്ടും,പാദ സ്വരത്തിന്‍ കിലുക്കവും
എല്ലാം മായക്കാഴ്ച്ച്ചകള്‍ മാത്രമോ പ്രിയ സഖീ ...
 

Wednesday, 26 January 2011

പ്രിയമുടയവര്‍

എന്റെ ചെറുപ്പ കാലത്ത് തന്നെ പിതാവ് ഈ ലോകത്ത് നിന്നു കടന്നു പോയിരുന്നു , എങ്കിലും ഓര്‍മ്മകളിലെ നേരിയ നിഴലായും പറഞ്ഞു കേട്ട അറിവായും ,നാട്ടു മുഖ്യന്‍ ആയിരുന്ന പിതാവിന്റെ മക്കള്‍ എന്ന നിലക്ക് നാട്ടു കൂട്ടം തന്നിരുന്ന സ്നേഹത്താലും ഒക്കെ വാപ്പ എന്റെ ഉള്ളില്‍ ശക്തനും ബഹുമാന്യനും ആയി നിലനിന്നിരുന്നു . അപ്പോഴും സ്നേഹിക്കാന്‍ ഒരു അച്ഛന്‍ ഇല്ലാതെ അച്ഛനാല്‍ സ്നേഹിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു ബാല്യം കടന്നു പോയി . അപ്പോള്‍ പിന്നെ എല്ലാ സ്നേഹവും ഉമ്മ എന്ന തണല്‍ വ്രക്ഷത്തിനു ചുവട്ടില്‍ കേന്ദ്രീകരിച്ചു . എല്ലാ സ്നേഹവും സംരക്ഷണവും നല്‍കുമ്പോഴും നല്ല ശിക്ഷണം എന്ന നിലക്ക് കടുത്ത ശിക്ഷയും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ലഭിച്ചിരുന്നു , ഏറെ വലുതായിട്ടും ഉമ്മയെ ചുറ്റി പ്പറ്റി നിലക്കുക എന്നത് ഞങ്ങള്‍ സഹോദരങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റിയിരുന്നില്ല . കുറച്ചു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ് അവരും കടന്നു പോയതോടെ തറവാട്ടിന്റെ അടുക്കളയിലും ഉമ്മറത്തും ഒക്കെ ഉമ്മയോട് ഒട്ടി നിന്നു കഥ കേള്‍ക്കുകയും ശകാരം എല്ക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്തിരുന്ന സുഖം നഷ്ട്ടമായി .ഇപ്പോള്‍ അവിടെ കയറി ചെല്ലുംപോള്‍ ഉള്ള ശൂന്യത വല്ലാത്തതാണ്‌ .അത് കൊണ്ട് തന്നെ അധികനേരം അവിടെ ചിലവഴിക്കാരുമില്ല .

ഉമ്മ ഞങ്ങളെ ബന്ധു വീടുകളിലും അയല്‍ വീടുകളിലും ആവശ്യത്തിനല്ലാത്ത പോകാന്‍ സമ്മതിച്ചിരുന്നില്ല .അയാള്‍ വീടുകളില്‍ കളിക്കാന്‍ പോകാം പക്ഷെ അവരുടെ വീടിനകത്ത് കയറികളിക്കയോ അവര്‍ തരുന്ന വല്ലതും വാങ്ങി കഴിക്കയോ പാടില്ലായിരുന്നു .  കഷ്ട്ടകാലത്തിനു അയല്‍ വീടുകളില്‍ കയറിയത് ഉമ്മകണ്ടാല്‍ അതിനു വിശദീകരണം തൃപ്തി കരം ആയില്ല എങ്കില്‍ അടി ഉറപ്പായിരുന്നു . ബന്ധു  വീടുകളില്‍ പറഞ്ഞയക്കുമ്പോള്‍ പോകുന്നതിനു മുന്‍പ് ശരിക്ക് ഒരു ക്ലാസ്സ് തന്നിരിക്കും ,അവിടെ പോയാല്‍ പറയേണ്ടത് എന്ത് , പറയേണ്ടാത്തത്   എന്ത് എവിടെ ഇരിക്കണം എങ്ങിനെ പെരുമാറണം  എന്നൊക്കെ . ഞങ്ങള്‍ ഇതെല്ലാം ക്രത്യം ആയി പാലിക്കയും ചെയ്തിരുന്നു . കാരണം അപൂര്‍വമായി കിട്ടുന്ന ഇത്തരം സന്ദര്‍ശനങ്ങള്‍ നിയമം തെറ്റിച്ചാല്‍ പിന്നെ അനുവദിക്കില്ല . ഇത്രയൊക്കെ കര്‍ശനം ആണ് എങ്കിലും രസകരം ആയി തോന്നിയ ഒരു കാര്യം ആണ് പറയാം ഉദേശിക്കുന്നത് . വാപ്പയുടെ വീട്ടില്‍ വാപ്പാന്റെ പെങ്ങളുടെ മക്കളും മറ്റുമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത് .അവിടെ ഞങ്ങളുമായി ഒരിക്കലും ഉമ്മ സന്ദര്‍ശനം  നടത്തിയതായി ഓര്‍ക്കുന്നില്ല .പോകുന്നുവെങ്കില്‍ ഉമ്മ തനിയെ പോയി പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചെത്തും . പിന്നീട് ഞങ്ങള്‍ വലുതായപ്പോള്‍ ആണ് ആവീടുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലര്‍ത്തിയത്‌ . ഇത്രയൊക്കെ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങള്‍ ഉള്ളപ്പോഴും യാതൊരു നിയന്ത്രണവും ഇല്ലാതെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് കയറിപ്പോകാനും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനും ഒക്കെ അനുവാദം ഉള്ള ഒന്ന് രണ്ടു ബന്ധുവീടുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു . അവരെ ഞങ്ങള്‍ ഉമ്മാമ്മ എന്ന് വിളിച്ചു അയല്പക്കത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന ഉമ്മയുടെ അമ്മായി ആയിരുന്ന വെളുത്തു ചുവന്നു സുന്ദരിയായിരുന്ന ഉമ്മാമ്മയെ ഞങ്ങള്‍ അങ്ങിട്ടെ ഉമ്മാമ്മ എന്ന് വിളിച്ചു . ചെറുപ്പത്തില്‍ സ്ക്കൂളില്‍ നിന്നു ഞാന്‍ തിരിച്ചെത്തുമ്പോള്‍ അവര്‍ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഓടിച്ചെന്നു മടിയില്‍ ഇരുന്നു അവരുടെ തൂങ്ങിയ മുലകളില്‍ ഞാന്‍ പിടിച്ചു വലിക്കുമായിരുന്നത് നേരിയ ഓര്‍മ്മയായി എന്നിലുണ്ട് , അവരപ്പോള്‍ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് ആഹ്ലാദകരം ആയ കാഴ്ച്ചയായിരുന്നു . ഇങ്ങിനെ പ്രിയമുടയ മൂന്ന് ഉമ്മാമ്മ മാരെ കുറിച്ചു പറയാം . അങ്ങിട്ടെ ഉമ്മാമ്മയുടെ വീട്ടില്‍ അന്ന് കുട്ടികള്‍ ഇല്ല ,അവിടെ ചെന്ന് കളിക്കുന്നതില്‍ ഉമ്മയ്ക്ക് വിരോധം ഇല്ല ആവീട്ടില്‍ കയറാം അവര്‍ തരുന്ന ഭക്ഷണം കഴിക്കാം . അത് പോലെ വിശേഷങ്ങള്‍ ഉണ്ടായാല്‍ ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും തന്നെ അവിടെ പോകും ,അവിടെ ഞങ്ങളെ അയക്കുന്നതില്‍ വളരെ സന്തോഷം ആണ് ഉമ്മയ്ക്ക് . അവര്‍ ഇപ്പോഴും വലിയ നെയ്യപ്പം ചുട്ടു കുരു മുളകില്‍ പൂഴ്ത്തി വച്ചു ഞങ്ങള്‍ക്ക് തന്നു .അടുത്ത വീട് കുന്നിന്മേല്‍ ഉള്ളതാണ് അത് കൊണ്ട് ആയ ഉമ്മാമ്മയെ ഞങ്ങള്‍ കുന്നുമ്മല്‍ ഉമ്മാമ്മ എന്ന് വിളിച്ചു . വീട്ടില്‍ നിന്നു കുറച്ചു അകലെ കുന്നിന്‍ പുറത്ത്തു വിശാലമായ തൊടിയില്‍ വലിയ മാവുകളും വന്‍ മരങ്ങളും വളരെ ആഴമേറിയ കിണറും അതില്‍ തണുത്ത വെള്ളവും ഉള്ള വീട് .അവര്‍ക്ക് പെണ്മക്കള്‍ ഇല്ല .മിക്കവരും ശാന്തമായിരിക്കും അവിടെ ഇടയ്ക്കു ഞങ്ങളെ അവര്‍ ആളയച്ചു വിളിപ്പിക്കും ,ഉമ്മ അവരെ വിളിച്ചിരുന്നത് കുന്നുമ്മലെ ഉമ്മാമ്മ എന്ന് തന്നെയാണ് . എങ്ങിനെയാണ് അവര്‍ തമ്മിലെ ബന്ധം എന്നത് ഞാന്‍ മറന്നു . ഞങ്ങള്‍ കുന്നു കയറി അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ വീട് പൂട്ടിയിരിക്കും പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ തിരഞ്ഞു തൊടിയില്‍ എത്തും പോള്‍ അവര്‍ ആടുമായോ പൈക്കളുമായോ ഒക്കെ സംസാരിക്കയാവും . ഞങ്ങളെ കാണുമ്പോള്‍ ചിരിക്കാന്‍ തുടങ്ങും വാതോരാതെ സംസാരിക്കാനും . പിന്നെ ഞങ്ങളെയും കൂട്ടി വീട്ടിലെത്തി അടുപ്പ് കത്തിച്ചു ഉണ്ണിഅപ്പമോ  മറ്റോ ഉണ്ടാക്കി തരും  .അപ്പോഴെല്ലാം ചിരിക്കയും വര്‍ത്തമാനം പറയുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കും . ആണ്‍മക്കള്‍ വരാത്തതിനെ കുറിച്ചും ,പെണ്മക്കള്‍ ഇല്ലാത്തതിനെ കുറിച്ചു മൊക്കെ ആവും  പലപ്പോഴും പറയുക .തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ ഓലകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ കൊട്ടയില്‍ മാങ്ങ പൈനാപ്പിള്‍ ,തുടങ്ങി സാധങ്ങള്‍ നിറച്ചു തരും അതുമായി വീട്ടില്‍ എത്തിയാല്‍ ഉമ്മാക്ക് സന്തോഷം ആണ് .ഈ വസ്തുക്കള്‍ എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ തൊടിയിലും ഉണ്ട് ,പക്ഷെ അവര്‍ തന്നയക്കുംപോള്‍ അത് വലിയ കാര്യം ആയി ഉമ്മ കണക്കാക്കിയിരുന്നു . അത് പോലെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടാക്കിയ പലഹാരങ്ങളുടെ ഒരു ഓഹരി അവര്‍ക്ക് എത്തിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കുന്നു കയറുക എന്നതും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ജോലിയായിരുന്നു .

ഇനി മൂന്നാമത്തെയാല്‍  കുഞ്ചീരി ഉമ്മാമ എന്നു ഉമ്മ വിളിക്കുന്ന ഉയരം കുറഞ്ഞു കറുത്തു സുന്ദരി ആയ കുഞ്ഞി മറിയം ഉമ്മാമ ആണ് .അവരുടെ വീട്ടില്‍ ഞങ്ങള്‍ പോകില്ല .മാസത്തില്‍ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ അവര്‍ ഞങ്ങളെ സന്ദര്‍ശിക്കയാണ് പതിവ് , വരുമ്പോള്‍ മടിയില്‍ ഒരു പൊതി ഉണ്ടാവും അത് മിക്കവാറും ചക്കര ആവും കല്ലില്‍ നിന്നു ഉണ്ടാക്കുന്ന വട്ട ചക്കര അല്ലെങ്കില്‍ പീടിക പലഹാരം ആണ് അവര്‍  ഞങ്ങള്‍ക്കായി കൊണ്ട് വരിക . അവരോടു വളരെ ആദരവോടെ പെരുമാറണം അല്ലെങ്കില്‍ പിണങ്ങും എന്നത് കൊണ്ട് .ഒരു അകലം  പാലിച്ചാണ് ഞങ്ങള്‍ അവര്‍ പറയുന്ന കഥകളും കാര്യങ്ങളും ഒക്കെ കേട്ടത് . പിന്നെ വയറു വേദന വന്നാല്‍ വേണ്ടുന്ന ചോട്ട് മരുന്നുകള്‍ . തേങ്ങാ പാല് തേച്ച കുളി ഇതെല്ലാം അവരുടെ നിര്‍ദേശപ്രകാരം ആണ് .കുട്ടികളില്‍നടപ്പാക്കുക. കറുമ്പന്‍ ആയ എന്നെ കണ്ടാല്‍ അവര് പറയുക നീ  അങ്ങ് കറുത്തു പോയല്ലോടാ . അതിനു തേങ്ങാപാലില്‍ കസ്തൂരി മഞ്ഞള്‍ അരച്ചു തേച്ചു കുളിക്കണം  . അതിനുള്ള ഏര്‍പ്പാട് അന്ന് വൈകുന്നേരം തുടങ്ങും .ഇങ്ങിനെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീകള്‍ മാത്രം അല്ല പുരുഷന്മാരും വീട്ടില്‍ സന്ദര്‍ശകര്‍ ആയി എത്താറുണ്ട് .അതില്‍ ഓഷടങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കാന്‍ വേണ്ടി ഉമ്മ വിളിച്ചു വരുത്താറുള്ള അസീസുക്കാക്ക ഉമ്മയുടെ ബന്ധുവാണ് . മന്ത്രിക്കുന്ന ഉപ്പാപ്പ യും ബന്ധു തന്നെ .പനിയോ മറ്റോ വന്നാല്‍ ശൂ ശൂ എന്ന് തുപ്പല്‍ ചേര്‍ത്തു ഊതിമാറ്റാന്‍ അദ്ദേഹം വന്നു . പിന്നെ പുസ്തകങ്ങളുടെ കുത്ത് വിട്ടു പോയാല്‍ ബൈണ്ട് ചെയ്യുന്നതും അദ്ദേഹം  ആണോ അത് വേറെ ഒരു ഉപ്പാപ്പയാണോ എന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഒരമ്മയില്ല .പിന്നെ വെളുത്തു സുന്ദരന്‍ ആയ പാട്ട് പാടുന്ന ഉപ്പാപ്പ .അദ്ദേഹം അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ വരം എന്ന് ഞങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിച്ചു .മധുര ശബ്ദത്തില്‍ പഴയ ബദര്‍ പാട്ടും പടപ്പാട്ടും സഫീനകളും ഒക്കെ അദ്ദേഹം പാടി . അദ്ദേഹം ബന്ധു ആയിരുന്നില്ല എങ്കിലും വാപ്പായ്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവന്‍ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് ആകണം ഉമ്മ അദ്ദേഹത്തെയും ആദരിച്ചു . അദ്ദേഹം ഒരിക്കല്‍ വീട്ടില്‍ വന്നപ്പോള്‍ ഉമ്മറത്തെ കൈഉള്ള മരക്കസേരയില്‍  കോഴി കയറി സാധിച്ചു വച്ചിരുന്നു .അതില്‍ ഇരുന്നു .ഇരുന്നപ്പോഴേക്കും ആള്‍ ചാടി എഴുന്നേറ്റു അതെ കുറിച്ചു ഒരു പാട്ടും പാടി തൂവെള്ള വസ്ത്രം മനോഹരമായി അണിഞ്ഞിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിനു അങ്ങിനെ പറ്റിയതില്‍ ഉമ്മയ്ക്ക് വളരെ വിഷമം തോന്നിയിരുന്നു .

ഇങ്ങിനെ പ്രിയമുടയ ഒരു പാട് പേര്‍ ആ കാലത്തിലൂടെ കടന്നു പോയി .ഇന്ന് എന്റെ തറവാട്ടില്‍ അഥിതികള്‍ വരാറുണ്ടോ എന്ന് സംശയം ആണ് . അത്തരം ആള്‍ക്കാരെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സ് അവിടത്തെ താമസക്കാര്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നുവോ എന്തോ ? ഞാന്‍ അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് .ടെലിവിഷന്‍ കാണാന്‍ അല്ലാതെ കഥ കേള്‍ക്കാന്‍ കുട്ടികള്‍ തയ്യാര്‍ ആവുകയും . കയ്യില്‍ ഉണ്ണിയപ്പ പൊതികളുമായി പ്രിയമുള്ള ഒരാള്‍ കടന്നു വരികയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വീട്ടിടം . തൊടികളില്‍ ഓടിനടക്കാന്‍ കഴിയുന്ന അതിരുകളില്ലായ്മ , ഭയരഹിതമായി കുട്ടികള്‍ക്ക് കുന്നും ഇടവഴികളും താണ്ടാവുന്ന ഒരു നാട്ടിടം ..   അവസാനമായി ഒരാളെ കൂടി കുറിച്ചു പറഞ്ഞു നിര്‍ത്താം ഞങ്ങളുടെ കൂടെ എന്നുമുണ്ടായിരുന്ന കുമാരാ എന്ന് ഉമ്മനീട്ടി വിളിക്കാറുള്ള കുമാരേട്ടന്‍ വളരെ  ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ വീട്ടിലെ ക്ര്‍ഷിയുടെ മേല്‍നോട്ടവും മേസ്തിരിയും ഒക്കെയായ  ഉമ്മ എല്ലാത്തിനും അഭിപ്രായം ചോദിച്ചിരുന്ന കുമാരന എന്ന ഉപ്പയുടെ പുലയന്‍ .അവരെല്ലാം ഞങ്ങള്‍ക്ക് പ്രിയമുടയവര്‍ ആയിരുന്നു . എല്ലാവരും കടന്നു പോയിരിക്കുന്നു .എല്ലാവര്ക്കും പ്രണാമം അര്‍പ്പിച്ചു .ഗുരു രസഗുരു ലഘു ഗുരു ചക്കക്കുരു .

Tuesday, 25 January 2011

guruumer: എന്റെ രാജ്യം

guruumer: എന്റെ രാജ്യം: "ഈ തലക്കെട്ട് കാണുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നുക ,ഞാന്‍ നമ്മുടെ മഹത്തായ രാജ്യത്തെ കുറിച്ചു ആണ് സംസാരിക്കാന്‍ ഉദേശിക്കുന്നത് എന്ന്. പക്ഷെ അല്ല&n..."

എന്റെ രാജ്യം

ഈ തലക്കെട്ട് കാണുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് തോന്നുക ,ഞാന്‍ നമ്മുടെ മഹത്തായ രാജ്യത്തെ കുറിച്ചു ആണ് സംസാരിക്കാന്‍ ഉദേശിക്കുന്നത് എന്ന്. പക്ഷെ അല്ല  ഞാന്‍ ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന പ്രദേശത്തെ കുറിച്ചു ആണ് .എന്ത് കൊണ്ട് രാജ്യം ,ഓരോരുത്തര്‍ക്കും അവരവരുടെ ജന്മ പരിസരം അവരവരുടെ സാമ്രാജ്യം ആണ് ,അതിനു ഉദാഹരണം  ആയി പറയാന്‍ കഴിയുക  കാട്ടുജീവികളുടെ ഹാബിട്ടാട്ടുകളെ കുറിച്ച് ആണ് .സിംഹത്തിന്റെ വാസപരിസരത്തു ആനകടന്നുവന്നാല്‍ അവിടെ സംഘര്‍ഷം ഉറപ്പു .ആനയുടെ വഴിത്താരകളില്‍ മറ്റൊരു  ഉഗ്രന്‍ കടന്നുവന്നാല്‍  അവിടെ അത്യുഗ്രന്‍ സംഘട്ടനം നടക്കും ആരീതിയില്‍ പരിഗണിച്ചാല്‍ ഓരോരുത്തരും രാജാക്കന്മാരും അവരുടെ പരിസരം അവരുടെ രാജ്യവും ആണ് . ഇവിടെ അത് കൊണ്ടല്ല രാജ്യം എന്ന് പറഞ്ഞത്‌ . ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ അടുത്തനാട്ടില്‍ നിന്നോ ദൂരെ നിന്നോ ആരെങ്കിലും സന്ദര്‍ശകര്‍ ആയി വന്നാല്‍ അവരോടു നിങ്ങളുടെ നാട് എവിടെയാണ് എന്നല്ല പഴമക്കാര്‍ ചോദിക്കുക ,പകരം "എട്യാ ഇങ്ങളെ രാജ്യം "എന്നാണു . ? കാരണം  മലബാറിലെ നാട്ടു രാജ്യങ്ങള്‍ അവരുടെ മനസ്സില്‍ നിന്നു പോയിട്ടില്ല .അറക്കല്‍ രാജ്യത്ത് നിന്നു അരമണിക്കൂറ് കൊണ്ട് എത്താവുന്നിടത്തു ചിറക്കല്‍ രാജ്യം കോട്ടയം രാജ്യത്തിന്‌ അപ്പുറം കടത്തനാട് രാജ്യം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നോ നാലോ  പഞ്ചായത്ത് ചേര്‍ന്നാല്‍ ഒരു രാജ്യം  എന്നനിലയുള്ള ആകാലത്തിലൂടെ കടന്നു വന്ന ഒരു നാട്ടു കൂട്ട  പഴമക്കാര്‍ അങ്ങിനെയല്ലാതെ മറ്റെങ്ങനെയാണ് ചോദിക്കുക്ക . മാത്രമല്ല ഒന്നും ചെറുതായി കാണാന്‍ ആവാത്ത മാനസിക നില കൂടി  രാജ്യം എന്ന പറച്ചിലില്‍ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട് . അങ്ങിനെ പറയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പഴയ ചിറക്കല്‍ തട്ടകത്ത് കാരന്‍ ആണ് . രാജ്യം ചിറക്കല്‍ രാജ്യം നൂഞ്ഞേരി    അംശം ദേശം . പറയാന്‍ പോകുന്നത് ഈ  നൂഞ്ഞേരിഎന്ന എന്റെ സാമ്രാജ്യത്തെ കുറിച്ചു ആണ് .അതെ എന്റെ രാജ്യം എവിടെ എന്ന് നിങ്ങള്‍ ചോദിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ പറയുക നൂഞ്ഞേരി രാജ്യം എന്നാണു . എന്തെങ്കിലും പ്രതേകത ഈ നാടിനു ഉണ്ടോ ? പലനാടുകള്‍ക്കും പല മഹാന്‍ മാര്‍ക്ക് ജന്മം നല്‍കി എന്നത് കൊണ്ടും ,ചരിത്ര സംഭവങ്ങള്‍ക്ക് വേദിയായി എന്നത് കൊണ്ടും ഒക്കെ പ്രതേകത കാണും ,അല്ലെങ്കില്‍ സത്യമംഗലം കാട് എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ വീരപ്പനെ ഓര്‍മ്മ വരുന്നത് പോലെ കുപ്രസിദ്ധി എങ്കിലും ഉണ്ടാകും .ഞാന്‍ എന്റെ രാജ്യത്തിന്‌ വല്ല പ്രത്യേകതയും  ഉണ്ടോ എന്ന് ചികഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ ഇത് വരെ അവിടെ സുപ്രസിദ്ധ്രോ കുപ്രസിദ്ധരോ ഉണ്ടായിട്ടില്ല ,എന്നാണു കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞത് . അവിടെ ഉള്ള ഒരേ ഒരു പ്രസിദ്ധന്‍ ഈ മഹാ ഗുരുവായ ഞാന്‍ ഗുരു മാത്രം ആണ് , കുപ്രസിദ്ധനും ഈ ഞാന്‍ ഗുരു തന്നെ , പക്ഷെ ആപ്രസിദ്ധി യും കുപ്രസിദ്ധിയും  ഫേസ് ബുക്കിലെ നാലും മൂന്നും എഴാളില്‍ അപ്പുറം കടക്കില്ല എന്നത് കൊണ്ട് .അതെ കുറിച്ചു അധികം പറയുന്നില്ല കല്ലേറ് വരുന്ന വഴി എവിടെ നിന്നു ഒക്കെ ആയിരിക്കും എന്ന് ഊഹിക്കാന്‍ പോലും പറ്റുകയുമില്ല .

അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ മഹത്തായ നൂഞ്ഞേരി അംശം ദേശം എന്ന എന്റെ രാജ്യത്തിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചു പോയി ക്കളയാം , പ്രസിദ്ധരോ  ചരിത്രമോ കലഹമോ വര്‍ഗീയ സംഘര്‍ഷം പോലുമോ ഇല്ലാത്ത ശുദ്ധ നാട്ടിന്‍ പുറം ,ഏതു കാലത്ത് ആയാലും കുഴപ്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകാറുണ്ട് കേരള നാട്ടിന്‍ പുറങ്ങളില്‍ എന്നാലും എന്റെ നാട്ടില്‍ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് കാലത്ത് പോലും ഒരു അടിപിടിയോ സന്ഘര്‍ഷങ്ങലോ ഉണ്ടാകാറില്ല              എന്നത് എന്നെ കുറച്ചു ഒന്നുമല്ലനിരാശ പെടു ത്താറു  ഉള്ളത് . അങ്ങിനെ എങ്കിലും നൂഞ്ഞേരി ചേലേരി കാര്യാപ്പു കയ്യംകോട് തുടങ്ങി നൂഞ്ഞേരി പരിസരങ്ങള്‍ പത്രകോളങ്ങളിലും മീഡിയാ പ്രതലങ്ങളിലും ഇടം പിടിക്കും എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു നടക്കുന്നില്ല എന്നത് നിരാശാ ജനകം തന്നെയല്ലേ ? ഇടയ്ക്കു സുന്നികളിലെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങള്‍ അടിനടത്തി നോക്കിയിരുന്നു എന്ന് കേട്ടു പക്ഷെ അത് അത്ര പച്ച പിടിച്ചില്ല പിന്നെ അത്താഴം മുടക്കികള്‍ ആയ നീര്‍ക്കോലി വിഭാഗം ആയ ജമായത്ത് കാര്‍ ആണ് ,അവരെ കുറിച്ചു പറയാതിരിക്കയാണ്  ഭേദം അടി എന്ന് എഴുതിക്കാണിച്ചാല്‍ .അടി കിട്ടിയിട്ട് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മഹത്തായ സ്വര്‍ഗം വേണ്ടേ എന്ന് നിലവിളിച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ ഓടുന്നത് കാണാം .അടിയന്തിരാവസ്ഥ ക്കാലത്ത് കൊണ്ഗ്രസ്സു ഗുണ്ടകള്‍ നല്ല വണ്ണം  വിളയാടുകയും തുടര്‍ന്ന് ജനതാക്കാര്‍ അധികാരത്തില്‍ വരികയും ചെയ്തപ്പോള്‍ അതിന്റെ തിരിച്ചടി കമ്മുനിസ്ട്ടുകാര്‍  നടത്തുന്നതും ഞാന്‍ എന്റെ ചെറുപ്പ കാലത്ത്  കണ്ടിട്ടുണ്ട് .പക്ഷെ അത് രൂക്ഷമായി തുടര്‍ന്നില്ല ,കേരളത്തില്‍ തുടര്‍ന്നും കൊണ്ഗ്രസ്സു ആയിരുന്നു അധികാരത്തില്‍വന്നത് എന്നതായിരുന്നു കാരണം  .  അതിനു ഒരു രസികന്‍ ഐറണി കൂടി ഉണ്ട് ,അന്ന് എനെ നാട്ടില്‍ അഭ്യന്തര കാര്യങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ഒരു ഊത്ത്‌ കൊണ്ഗ്രസ്സുകാരന്‍ മാര്‍ക്സിസ്റ്റു കാരുടെ അടി പേടിച്ചു ഇപ്പോഴും എസ് കൊണ്ഗ്രസ്സിലാണ് .എസ് കമ്മുനിസ്ട്ടു കാരുടെ കൂടെയും . അവരുടെ ഒരു ഗതികേട് മുന്നണിയിലെ ഒരു ഈര്‍ക്കില്‍ പാര്‍ട്ടിയില്‍ ആയിപ്പോയത് കൊണ്ട് പഴയ മൂഷികനെ താങ്ങേണ്ടി വരുന്ന ഗതികേട് വലുത് തന്നെ . നാട്ടിലെ മാര്‍ക്സിസ്റ്റു പൂച്ചകളുടെ പല്ലും പൂടയും ഒക്കെ കൊഴിഞ്ഞു പോകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു . അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ലോക്കല്‍ സെക്രട്ടറിയുടെ വീട്ടിലെ അമ്മിക്കല്ല് വരെ എടുത്തു കിണറ്റില്‍ ഇടാനും പട്ടികക്ക് ആണി തറപ്പിച്ചു മാര്‍ക്സിസ്റ്റു കാരെ തല്ലി വലിക്കയും ,ഉണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെ  ഞാന്‍ നിന്നെ അറസ്റ്റു ചെയ്തിരിക്കുന്നു നിന്നു പറഞ്ഞു ഊണ് കയ്യോടെ പിടിച്ചു പോലീസുകാരെ എല്പ്പിക്കയും ഒക്കെ ചെയ്ത ഈ ഊത്തനെ യും ഇപ്പോള്‍ ബി ജെ പി ക്കാര്‍ക്കൊപ്പം നടക്കുന്ന പഴയ ഹരിജന്‍ നേതാവിനെയും ഒക്കെ ഇപ്പോഴും ഞെളിഞ്ഞു നടക്കാന്‍ അവര്‍ അനുവദിക്കുമായിരുന്നോ ?

അത് പോകട്ടെ, ഇങ്ങിനെ ഒരു വിശകലനം നടത്തി നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ രാജ്യം പൊതു വെ തണുപ്പന്മാരുടെ  ജന്മ സ്ഥലം ആണ് , എന്നാല്‍ മറ്റു മേഖലയില്‍ വ്യക്തി മുദ്ര പതിപ്പിച്ച ആരെങ്കിലും ഈ നാട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നോ ? ഒരു വളരെ പ്രശസ്തന്‍ ആയ ഒരു ഡോക്ട്ടര്‍ ഒരെഴുത്തുകാരന്‍ ,  ഒരു വലിയ ജഡ്ജി, ഒരു ജനറല്‍ കരിയപ്പ .ഒരു സതീഷ് നമ്പിയാര്‍ ,ഒരു അബ്ദുല്‍കലാം ആരുമില്ല . പിന്നെ കുറെ അരപ്രശസ്തി ഉള്ള ആരെങ്കിലും ഉണ്ട് എങ്കില്‍  അവര്‍ കൂത്തു പറമ്പ്  മാണിയുടെ അത്രപോലും പ്രശസ്തി ഉള്ളവര്‍ ആണോ എന്ന് സംശയം ആണ് . ഇങ്ങിനെ ഒക്കെ പഠിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ എന്റെ രാജ്യം ഒരു തരത്തിലും അടുത്ത കാലത്ത് ഒന്നും മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങളില്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു കാലം വരും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല .

അത് കൊണ്ട് കൂട്ടരേ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയാണ് ഒരു വലിയ സംഭവം ആകാന്‍ അത് വഴി എന്റെ രാജ്യം വാഴ്ത്തപ്പെടാന്‍ , നിങ്ങള്‍ക്കും നിങ്ങളുടെ നാട് ലോകത്തിന്‍റെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രവും പറ്റുമെങ്കില്‍ മെക്കയും പോലെ ഒക്കെ ആവണംഎന്നൊക്കെ ആഗ്രഹം കാണും ,അത് കൊണ്ട് കൂട്ടുകാര്‍ അവരവരുടെ നാടിന്റെ മാഹാത്മ്യം കുറിക്കുക ,നിങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരും മഹാന്മാരായിക്കൊണ്ട് സ്വന്തം ഗ്രാമമോ പഞ്ചായത്തോ നഗരമോ ഒക്കെ പ്രസിദ്ധമാക്കാണോ കുപ്രസിദ്ധമാക്കണോ ശ്രമിക്കുക പറ്റുമെന്നാല്‍ ഇത് പോലെ ഒരു കുറിപ്പെങ്കിലും എഴുതാന്‍ശ്രമിക്കുക .സ്നേഹപൂര്‍വ്വം ചക്കക്കുരു 

Friday, 21 January 2011

കുക്കുടം പിറകോട്ടു ചികയുന്നത് പോലെ

ചിലര് പറയാറുണ്ട് ആ കാലത്ത് എന്തായിരുന്നു , അന്നത്തെ ഉത്സവമല്ലേ ഉത്സവം .അന്നത്തെ സ്കൂള്‍ അല്ലെ സ്കൂള് .എന്നിങ്ങനെ .സത്യത്തില്‍ അന്ന് ഈ പറയുന്ന ആള്‍ സ്കൂളില്‍ പോയത് വയര്‍ ഒട്ടിയായിരുന്നു ,അന്ന് ഉത്സവത്തിന് പോയത് കീറിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചായിരുന്നു .ഇന്ന് അതിനെകാള്‍ മികച്ച അവസ്ഥയില്‍ ജീവിക്കുമ്പോഴാണ് അന്നത്തെ ചൊറി പിടിച്ച കാലം മനോഹരം ആയിരുന്നു എന്നൊക്കെ നൊസ്റ്റാള്‍ജിയ കൊള്ളുന്നത്‌ . എന്താണ് ഇതിനു പിന്നിലെ മനശാസ്ത്രം ?  നിലവിലുള്ള വ്യവസ്ഥകളുമായി രാജിയാവാന്‍ കഴിയാത്ത ഒരു മനസ്സിനു .അതിനു ബദല്‍ ആയി അവതരിപ്പിക്കാന്‍ ഒരു മാവേലിക്കാലവും മണ്ട്രവും ആവശ്യമായി വരും ,അപ്പോഴാണ്‌ വളരെ കഷ്ട്ടപ്പാട് നിറഞ്ഞ   ആപഴയ കാലത്തെ ഗ്ലോറിഫൈ ചെയ്തു അവതരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് . ഏറ്റവും മികച്ച കാലം എന്നത് ഏറ്റവും മികച്ച സൌകര്യങ്ങള്‍ നമുക്ക് ലഭ്യം ആവുന്ന ഈ വര്‍ത്തമാന കാലം തന്നെയാണ് .ഈ കാലം തരുന്ന സൌകര്യങ്ങള്‍ പോര ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ ലഭ്യമാവണം എന്ന ചിന്തക്ക്  പകരം കുക്കുടം പിറകോട്ടു ചികയുന്നത് പോലെ പഴയകാല ഗുണഗണങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്ത്‌ ഈ കാലം ചീത്തയാണ്‌ എന്ന് വെറുതെ വായിട്ടലക്കുന്ന പണി ഒരു തരം അലസതയില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടാവുന്ന ഉദീരണം മാത്രമാണ് .

പത്തു കൊല്ലം മുന്‍പ് ഞാനും കരുതിയത്‌ സാങ്കേതിക വസ്തുക്കള്‍ നമ്മെ കൂടുതല്‍ ഷന്ധീകരിച്ചു കളയും എന്നാണു . വായനയും സര്‍ഗ പ്രവര്‍ത്തനവും ഒക്കെ കംപ്യുട്ടര്‍ പോലുള്ള സാങ്കേതിക വസ്തുക്കളാല്‍ തടയപ്പെടും എന്ന് വിചാരിച്ചു .ടെലിവിഷന്‍ പോലുള്ള മാധ്യമങ്ങള്‍ ഒരു പരിധി വരെ അത് ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്.അപ്പോഴും വാര്‍ത്തകളും ലോകസംഭവങ്ങളും വളരെ കുറഞ്ഞ സമയത്തിനുള്ളില്‍ നമുക്ക് ലഭ്യമാക്കുന്നതില്‍ അത്തരം ചാനലുകള്‍ വഴി ആകുന്നു എന്നത് ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന പഴയ കാലത്തെ കാള്‍ നല്ലത് ആണ് എന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല . പണ്ട് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വാര്‍ത്തകളോ വിമാന അപകടം പോലുള്ള ദുരന്തങ്ങലോ അറിയണം എങ്കില്‍ പ്രതേക സമയങ്ങളില്‍ ഉള്ള വാര്‍ത്ത വായനാ സമയത്ത് റേഡിയോ ടൂണ്‍ ചെയ്തു കാത്തിരിക്കണം ഇനി അധവാ പ്രതേക വാര്‍ത്ത ബുള്ളട്ടിനോ മറ്റോ ഉണ്ട് എങ്കില്‍ ക്രത്യം ആസമയത്ത് കറണ്ട് ഉണ്ടാവില്ല അല്ലെങ്കില്‍ ഇടിയോ മഴയോ കാരണം പ്രക്ഷേപണം തടസപ്പെട്ടിരിക്കും . ആ കാലത്തെ ഇല്ലായ്മയെകാല്‍ മെച്ചമല്ല ഇന്നത്തെ സമര്‍ദ്ധി    എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ അത് അന്ഗീകരിക്കുക പ്രയാസം ആണ് . ഇന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ വായനാ സമയം കഴിഞ്ഞു കുറെ സമയം ലോകത്തോട്‌ സംവദിക്കാന്‍ കിട്ടാവുന്ന എല്ലാ സാങ്കേതിക സംവിധാനങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നു . വായിച്ച ഒരു പുസ്തകത്തെ കുറിച്ചു ലോകത്തെ മറ്റൊരു കോണില്‍ ഉള്ള അതിന്റെ ഓതര്‍ ആയുള്ള ആളിനോട്‌ വരെ നമുക്കിന്നു സംസാരിക്കാം . എന്നിട്ടും നാം പഴയ കാലം മനോഹരം ഇന്നത്തെ കാലം കൊള്ളില്ല കലികാലം ആണ് എന്ന് പറയുന്നത് കിട്ടാ മുന്തിരി പുളിക്കുമെന്ന പഴയ ചൊല്ല് വച്ചു വിശകലനം ചെയ്യാമെന്ന് തോന്നുന്നു . .മറ്റുള്ളവര്‍ ആധുനിക സൌകര്യങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുമ്പോള്‍ ഉള്ള ഒരു തരം പുളിപ്പ് കൂടി അതില്‍ ഉണ്ടാവണം .

കുറെ ശരികള്‍ പഴയകാല വാദികള്‍ക്ക് ന്യായീകരണം ആയി പറയാന്‍ കാണും . അന്നത്തെ മനുഷ്യര്‍ സ്നേഹം ഉള്ളവര്‍ ആയിരുന്നു , അന്നത്തെ ഭക്ഷണം പ്യൂര്‍ ആയിരുന്നു . വെള്ളം മലിനം അല്ലായിരുന്നു .എന്നൊക്കെ പറയാം . ഇന്നും നിങ്ങള്ക്ക് അതിനേകാള്‍ ശുദ്ധജലവും നല്ല ഭക്ഷണവും ഒക്കെ കിട്ടും നദികള്‍ മലിനം ആയിട്ടുണ്ട്‌ എങ്കില്‍ അതിലെ മാലിന്യത്തിന്റെ അളവ് അറിയാനും .അത് അവോയിഡ് ചെയ്യാനും ആവും അതേ വെള്ളം മാലിന്യ മുക്തം ആക്കി  കുടിക്കാനും ആവും .അന്തരീക്ഷ ഈര്‍പ്പത്തില്‍ നിന്ന് വരെ  ശുദ്ധജലം ശേഖരിച്ചു കുടിക്കാന്‍ ഉള്ള സംവിധാനം ഇന്നുണ്ട് . അന്ന് നല്ലകാലം എന്ന് പറയുന്ന ആള്‍ക്കാര്‍ തന്നെ കോളറ വന്നു മനുഷ്യര്‍ മരിച്ചു വീണ ഭീകര സംഭവങ്ങള്‍ പറയുകയും ചെയ്യും . ഇന്ന് കോളറ കാരണം നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ മരണം നടക്കാറുണ്ടോ ? കോളറയും വസൂരിയും ഇല്ലാത്ത ഈ കാലത്തെകാള്‍ നല്ലത് അതെല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്ന ആകാലം ആയിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എങ്ങിനെ അന്ഗീകരിക്കും  ?  മറ്റു രോഗങ്ങളുടെയും മറ്റും തോത് കൂടി കാണുന്നത് . നമ്മുടെ ജീവിത സാഹചര്യത്തിലും ഭക്ഷണ രീതിയിലും ഒക്കെ വന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ കാരണം ആണ് അത് പോലും ഒന്നും കഴിക്കാന്‍ ഇല്ലാതെ പട്ടിണി കിടന്നു മരിച്ച പഴയ കാലത്തേക്കാള്‍ നല്ലത് ആണ് . അറ്റ്‌ ലീസ്റ്റ് എല്ലാ രോഗങ്ങളും ചികിത്സിക്കാനും മിക്ക രോഗങ്ങളും മാറ്റാനും ഇന്ന് കഴിയും എന്നത് തന്നെ കാലത്തിന്റെ പുരോഗതി തന്നെ .  പിന്നെ പറയുക കുടുംബ ബ ന്ധങ്ങളില്‍ വന്ന മാറ്റത്തെ കുറിച്ചു ആണ് കൂട്ട് കുടുംബ വ്യവസ്ഥക്ക് അതിന്റെ തായ ഗുണങ്ങള്‍ ഉള്ളത് പോലെ ചീത്ത വശങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു . ഒരു വീട്ടില്‍ തന്നെ അനേകം കുട്ടികളും അവര്‍ക്ക് എല്ലാവര്ക്കും സ്വകാര്യമായി കിടക്കാനോ പ്രവര്‍ത്തിക്കാനോ സൌകര്യങ്ങള്‍ ഇല്ലാത്ത ഇടുങ്ങിയ ഇടങ്ങളും ഒക്കെ ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആകാലത്തെ കാള്‍ ഇന്ന് സൌകര്യങ്ങള്‍ ഉള്ള വീടും ഒന്നോ രണ്ടോ കുട്ടികളും അവരെ പ്രതേകം  ശ്രദ്ധികാന്‍ കഴിയുന്ന തരത്തില്‍ ഉള്ള കുടുംബ ഘടനയും ഒക്കെ ആയി വളരുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് മാതാപിതാക്കളോട്  സ്നേഹം ഉണ്ടാവാതിരിക്കാന്‍ വഴിയില്ല . പില്‍കാലത്ത് സ്വന്തം ലാവണം തേടി അവര്‍ പോകുമ്പോള്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ ഒറ്റപ്പെട്ടു പോകുന്നു എന്നത് മക്കളുടെ ഉള്ളില്‍ സ്നേഹക്കുറവും    പുതിയ കാലത്തിന്റെ ചീത്തത്തരം കൊണ്ടാണ് എന്ന് കരുതുന്നത് തെറ്റാണ് . പകരം ഓരോ ജീവികള്‍ക്കും അവരവരുടെ സര്‍വൈവലിനു ഒരു മാര്‍ഗം തിരഞ്ഞെടുത്തേ പറ്റൂ എന്ന നിര്‍ബന്ധിതാവസ്ഥ കൊണ്ടാണ് .
പറഞ്ഞു വന്നത് പഴയകാലത്തെ നന്മകളുടെ പൂക്കാലം ആയി ചിത്രീകരിച്ചു പുതിയകാലം അമ്പേ ചീത്തയാണ്‌ എന്ന് പറയുന്നതില്‍ ഒരു തരം ഹിപ്പോ ക്രസി ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് എന്നാണു .മാത്രമല്ല പുതുമകളെ പിന്‍ കാലു  കൊണ്ട് തൊഴിച്ചു കളയാന്‍ ഉള്ള ഒരു മൌലികവാദ പ്രവണതയും പൂര്‍വ്വ കാല ഓര്‍മ്മകളില്‍ ലയിച്ചു കാലിനിടയില്‍ കയ്യും തിരുകി ഉറങ്ങുന്ന നമ്മുടെ അലസ ജീവിത ശൈലിയെ ന്യായീകരിക്കാനുള്ള തിടുക്കവും ഒളിച്ചു കിടപ്പുണ്ട് . പകരം എന്തെല്ലാം സൌകര്യങ്ങള്‍ ആണോ ഈ പുതു ലോകവും കാലവും നമുക്ക് തരുന്നത് ,അതെല്ലാം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും അതിനനുസരിച്ചു നമ്മുടെ ജീവിതത്തെ പുതുക്കി എടുക്കുകയും ആണ് വേണ്ടത് . അല്ലാതെ ആനപ്പുറത്തു ഇരുന്ന തഴമ്പ് തടവി സുഖിക്കുന്ന പ്രവണത മെച്ചമെന്ന് പറയാനാവില്ല . .നുക്ക് കൂടുതല്‍ ലഭ്യമാവുന്ന കാലം ഈ വര്‍ത്തമാന കാലം തന്നെയാണ് അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഏറ്റവും നല്ല കാലം ഇതാണ് . ഈ കാലം കൂടുതല്‍ മികച്ച കാലം ആക്കി മാറ്റുന്നതിന് ഇന്ന് ലഭ്യം ആകുന്ന സാങ്കേതികതകള്‍ എല്ലാം ഉപയോഗിച്ചു നാം ശ്രമിക്കുക തന്നെ വേണം . അമിത ഉപഭോഗ ആസക്തി ഒഴിവാക്കി മിത ഉപഭോഗം കൂടി നടപ്പാക്കിയാല്‍ ,പരിസ്ഥിതി വലിയ കോട്ടം ഇല്ലാതെ നിലനിര്‍ത്താന്‍ ആവും അത് നമ്മുടെ തലമുറയ്ക്ക് പില്‍ക്കാലത്തെക്ക് നാം മാറ്റി വയ്ക്കുന്ന നീക്കിയിരുപ്പ് ആകുകയും ചെയ്യും .പരിസ്ഥിതി നാശത്തെ കുറിച്ചു ഒന്നും വലിയ അവഭോധം ഇല്ലാതിരുന്ന പഴയ കാലം ആണ് അതൊക്കെ ഉള്ള ഈ കാലത്തെ കാള്‍ മെച്ചം എന്ന് വാദിക്കുന്നവരും കാണും .അവരോടു പറയാന്‍ ഉള്ളത് ആധുനിക സാങ്കേതിക ശാസ്ത്ര പദ്ധതി കൊണ്ട് നശിക്കുന്ന പരിസ്ഥിയെ വരെ പുതുക്കാന്‍ ആവും എന്നാണു . ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗങ്ങളിലും വറ്റി പ്പോയ നദികള്‍ വീണ്ടെടുക്കയും മരു ഭൂമികള്‍ ഉര്‍വ്വരം ആക്കുകയും ഒക്കെ ചെയ്യുന്നതില്‍ ആധുനിക ശാസ്ത്രം വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നറിയുക .അല്ലാതെ പഴയകാലം പഴയകാലം എന്ന് നിലവിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയല്ല കാമ്യം . 

Tuesday, 18 January 2011

ഡാ വിന്‍സി കോഡ്

പ്രിയന്‍ ഫൈസല്‍ കമ്പരത്തു അസ്സല്‍ ഒരു പ്രിയറി ഓഫ് സയന്‍ ആണ് , അത് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം എന്നോട് ഡാവിഞ്ചി കോഡിനെ  കുറിച്ചു ചോദിച്ചിരിക്കുന്നു   ശരിക്ക് ഉച്ചാരണം ലിയനാഡോ ഡാവിന്‍സി എന്ന് ആണ് ,പക്ഷെ നമ്മള്‍ ഡാവിഞ്ചി എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു  മലയാളീ കരിച്ച  ഒരു പേര് ആണ് അത്, ഷേഗ്വേര ചെഗുവേര ആയതു പോലെ .  ദാന്‍ ബ്രൌണിന്റെ നോവല്‍ പുറത്തു വന്നതിനു ശേഷം ആണ് ഡാവിന്‍ സി  കോഡിനു ഇത്ര ഏറെ പബ്ലിസിറ്റി കിട്ടിയത് അത് ഒരു ഡിട്ടക്ട്ടീവ്     നോവല്‍ ആണ് . ലോകത്ത് നാല്പത്തി നാല് ഭാഷകളില്‍ ആയി എണ്‍പത് മില്ലിയന്‍ കോപ്പി അച്ചടിച്ച ആ നോവല്‍  ബെസ്റ്റ് സെല്ലര്‍ ആയിരുന്നു എങ്കിലും അതിനെ ഉപ ലംബിച്ച്ചു നിര്‍മിച്ച സിനിമ പരാചയം ആയിരുന്നു എന്ന് പറയണം. പറഞ്ഞു വന്നപ്പോള്‍ നോവലും സിനിമയും പരാമര്‍ശിച്ചു എന്നേയുള്ളൂ , എന്താണ് ഡാവിന്‍സി കോഡ്‌ ? അതെ കുറിച്ചു പറയാം

അതെ കുറിച്ചു പറയുന്നതിന് മുന്‍പ് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തെ കുറിച്ചു പറയണം .യേശു   വിവാഹിതന്‍ ആയിരുന്നോ ? അദ്ദേഹത്തിനു മക്കള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നോ ആ പരമ്പര പിന്നീട് നില നിന്നിരുന്നോ ? ഇല്ല എന്നാണു സാദാരണ ഉത്തരം അതല്ലയേശു വിവാഹിതന്‍ ആയിരുന്നു  എന്നും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ മാഗ്ദലനയിലെ  മറിയ ആയിരുന്നു എന്നും ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുന്‍പ് അവര്‍ ഗര്‍ഭിണി ആയിരുന്നു എന്നും ആ വിശുദ്ധ വനിത [ഹോളി ഗേള്‍ ] യില്‍ നിന്നു ഉള്ള പരമ്പര ആണ് തുടക്കത്തില്‍ സൂചിപ്പിച്ച പ്രിയറി  ഓഫ് സയന്‍  ക്ര സ്തുവിനു  പുത്രനോ പുത്രിയോ ഉണ്ടാകുകയും ആപരം പരയില്‍  നിന്നു ലോകത്ത് വളര്‍ന്നു വരികയും ചെയ്ത ഇവരെ വ്യവസ്ഥാപിത കത്തോലിക്കാ മതം ഉന്മൂലനം ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കയും ചെയ്തു എന്നാണു പറയപ്പെടുന്നത് .അതിനായി കത്തോലിക്കാ സഭ ഒപ്പസ് ഡേ എന്ന ഭീകര സംഘടന ഉണ്ടാക്കുകയും ലോകത്തിന്‍റെ നാനാഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നും മറിയത്തിന്റെ മതക്കാരെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുകയും ചെയ്തുവന്നു . അപ്പോള്‍ സ്വന്തം വിശ്വാസവും പരംപരയും സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഈ റോയല്‍ ബ്ലഡ്ഡുകാര്‍ക്ക് ഒരു തരം ഒളിവു ജീവിതം നയിക്കേണ്ടി വന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് . ഫ്രാന്‍സിലും മറ്റും ഇവരെ സാന്ഗ് റിയല്‍ എന്നാണു വിളിച്ചിരുന്നത് ശുദ്ധരക്തക്കാര്‍ രാജകീയ രക്ത്ക്കാര്‍ എന്നോ മറ്റോ  ഉള്ള അര്‍ത്ഥത്തില്‍ .

ഇനി ഡാ വിന്‍സി ഇതുമായി എങ്ങിനെ ബന്ധപ്പെടുന്നു എന്ന് നോക്കാം ആദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ തിരുവത്താഴ ചിത്രം ദി ലാസ്റ്റ് സപ്പറില്‍ ജീസസിന്റെ വലതു ഭാഗത്ത് ഇരുന്നതായി കാണുന്ന ആള്‍ അപ്പോസ്തല്‍ ജോണ്‍ അല്ല എന്ന് ക്രസ്തുവിന്റെ ഭാര്യ ആയിരുന്ന മഗ്ദലന മരിയ ആണ് എന്നും ആചിത്രത്തില്‍ അവര്‍ക്കിടയില്‍ ഉള്ള വി ആക്രതി തിരു രക്തത്തിന്റെ സിംബല്‍ ആയി കാണിക്കപ്പെടുന്ന വീഞ്ഞ് പാത്രം ആണ് എന്നും ച്ത്രത്തുല്‍ചിത്രത്തില്‍ നിന്നു അത് പടര്‍ന്നു ജ്യാമിതീയ രൂപത്തില്‍  ചിത്രീകരിച്ച പക്ഷാത്തലമെല്‍കൂര വരെ പടരുന്നുവെന്നും അത് വളരെ സമര്‍ത്ഥമായി ദാവ് ഡാ വിന്‍സി    തന്റെ വിശ്വാസം ഒരു കോഡ്‌  എന്നനിലയില്‍ സന്നിവേശിപ്പിച്ച്ചത് ആണ് എന്നുമാണ് ഡാവി ന്സി കോഡിന്റെ പിന്നാമ്പുറം . അന്നത്തെ സ്ഥാപന വല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ട   കത്തോലിക്കാസഭ യെയും അതിന്റെ ഉരുക്ക് മുഷ്ട്ടിയെയും വെല്ലുവിളിക്കാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന ഇത്തരം കലാകാരന്മാര്‍ അവരുടെ സര്‍ഗ സ്ര്ഷ്ട്ടി കൊണ്ട് ഇത്തരം സന്ദേശങ്ങള്‍ പിന്‍ തലമുറക്കായി അവ ശേഷിപ്പിച്ചിരുന്നു  എന്ന് പറയുന്നതില്‍ തെറ്റില്ല . ശില്പിയും ചിത്രകാരനും ആയിരുന്ന റാഫെലും സഭയുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു പോയിരുന്ന ആളായിരുന്നില്ല എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു . ഫ്രാന്‍സിസ് ഇട്ടി ക്കൊര എന്ന നോവലില്‍  അത്തരം സൂചനകള്‍ കാണാം ..

ദാന്‍ ബ്രൌണിന്റെ നോവല്‍,  പ്രിയറി ഓഫ് സയന്‍ വിശ്വാസികള്‍ ആയിരുന്ന പുതിയ തലമുറയെ കുറിച്ചും ഒപ്പസ് ദയിയുടെ പുതു രൂപത്തെ കുറിച്ചുമൊക്കെ ആണ് പറയുന്നത് . പൂര്‍ണ്ണമായി അത് ഒരു ദിട്ടക്ട്ടീവ് നോവല്‍ ആണ് എന്നാലും ചരിത്രത്തിന്റെ പിന്‍ബലം അതിനു ഉണ്ട് . ചിലപോപ്പുമാര്‍ സ്വയം ഭീകരരും ഭീകരരെ പ്രോല്സാഹിപ്പി ച്ചവരും   ഒക്കെ ആണ് താനും . അലക്സാണ്ടര്‍ ആറാമനെ പോലെ .  ഡാവിന്സിയുടെ മോണാലിസ എന്ന ചിത്രവും  ഇങ്ങനെ തിരുത്തി വായിക്കപ്പെട്ട ചിത്രം ആണ് .പഴയ ഈജിപ്ഷ്യന്‍ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാഗം ആയ അമുന്‍ ആണ്ട് ലിസ് ആണ് മോണാലിസ എന്ന വിഖ്യാത ചിത്രത്തിന്  അടിസ്ഥാനം എന്നും അതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പെഗനിസ്റ്റു ചിന്തയില്‍ നിന്നു ആയിരുന്നു എന്നും ജീസസ് സ്ത്രീ  പുരുഷ സമന്വയം ആയിരുന്നു എന്ന പ്രിയറി സയന്‍ കാരുടെ വിശ്വാസത്തിനു അനുഗുണം ആണ് ആചിത്രം എന്നും വായിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് . ഡാവിന്‍സി ചിത്രങ്ങള്‍ അനലോഗിനു വിധേയം ആക്കിയ പഠിതാക്കള്‍ ആണ് ഇത്തരം വാദങ്ങള്‍ ഉയര്‍ത്തിയത്‌ എങ്കിലും . യേശുവിനെ മറിയത്തോടു ചേര്‍ത്തു   വിശ്വസിക്കുന്ന കുറെ പേര്‍ എങ്കിലും ഇന്ന് ലോകത്ത് ഉണ്ട് എന്നത് സത്യം ആണ് . സാന്ദര്‍ ഭികം ആയി പറയട്ടെ പാക്ഷാത്യ രാജ്യങ്ങളില്‍ മറിയമി തരീഖത്തു കാര്‍ എന്നൊരു വിഭാഗം [ഈ മറിയം യേശുവിന്റെ അമ്മ ആണ് ] വളര്‍ന്നു വരുന്നുണ്ട് .എല്ലാവിഭാഗം ആളുകളും ഇതില്‍ ആക്രഷ്ട്ടര്‍ ആകുന്നു
ണ്ടത്രെ
എല്ലാ മതവിശ്വാസങ്ങളും കാലം പോകുന്നതിനു അനുസരിച്ചു മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും അത് ഒരു കണക്കിന് നല്ലതും ആണ് നമ്മുടെ മതം അവസാന നാള്‍ വരെ ശുദ്ധ പ്രക്രതിയോടെ  നില നില്‍ക്കും അതില്‍ മാറ്റം വരുത്തുക വേണ്ടതില്ല എന്ന് വിചാരിക്കുന്നതിനെകാള്‍ നല്ലത് മാറ്റങ്ങള്‍ സ്വാഭാവികം ആയി വന്നു ചേരുമ്പോള്‍ അതിനെ സ്വീകരിച്ചു മതത്തെ പുതുക്കുക ആണ്   അപ്പോഴേ വളര്‍ച്ച പ്രാപിക്കയുള്ളൂ .മതമൌലികത നിലനിര്‍ത്താന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ആണ് അതിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനു ആയി ഒപ്പസ് ഡേ താലിബാന്‍ സുന്നി ടൈഗര്‍ ഷിയാ ചീറ്റ ഒക്കെ ഉണ്ടായി വരുന്നത് .  മതം ദൈവം ഉണ്ടാക്കിയത് ആണ് എങ്കില്‍ അതിനെ സംരക്ഷിക്കാനും പുതുക്കാനും ഒക്കെ ദൈവത്തിനു ആകെണ്ടതും ആണ്  .അതിനു വേണ്ടി  ഏതെങ്കിലും മഠം അല്ലെങ്കില്‍ മര്‍ക്കസ് ശ്രമിക്കേണ്ടത് ഇല്ലല്ലോ

ഡാവിന്‍ സിയും അദ്ധേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങളെ കുറിച്ചും ഒക്കെ പറഞ്ഞു വന്നാല്‍ ഏറെ പറയാന്‍ ഉണ്ട് ലോകത്ത് അപൂര്‍വ്വം  ആയി സംഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസം ആണ് അദ്ദേഹത്തെ പോലുള്ളവര്‍ . ഹെലി കോപ്ട്ടറിനു   അദ്ദേഹം ആണ് ഭാവനയില്‍ രൂപം കൊടുത്തത് വിജയിച്ചില്ലെങ്കിലും അത് പറക്കല്‍ യന്ത്ര നിര്‍മ്മിതിയുടെ ആദ്യ  പാഠം അത്രേ ...